Όλοι στην τάξη μας αγνοούν την Daisy Albright και νομίζω ότι της αρέσει έτσι. Όταν με στέλνουν να δουλέψω στο γραφείο του διευθυντή κάθε μέρα με την Daisy, μένω κολλημένος να την κοιτάω, ακούγοντας τη γλυκιά της φωνή και προσπαθώ να την κάνω να γελάει. Όσο περισσότερο τη γνωρίζω, τόσο περισσότερο παρασύρομαι. Νομίζω ότι αισθάνεται το ίδιο. Το πρόβλημα; Δεν ανήκει στην παρέα μου. Κανείς δεν εγκρίνει τη σχέση μας. Ούτε οι φίλοι μου, ούτε οι γονείς μου, ούτε ο πατέρας της. Αλλά δεν με νοιάζει τι σκέφτεται κανείς. Πάντα αποκτώ ό,τι θέλω. Και σκοπεύω να κάνω την Daisy δική μου.