Το 1863, ο Γάλλος ζωγράφος Έρνστ Μεισονιέ ήταν ένας από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες στον κόσμο και αγαπημένος του 'Salon', της σημαντικής δημόσιας καλλιτεχνικής έκθεσης που διεξαγόταν δύο φορές το χρόνο στο Παρίσι. Αντίθετα, ο Μανέ πάλευε στην αφάνεια. Ξεκινώντας από το έτος που ο Μανέ παρουσίασε το πρωτοπόρο έργο του 'Déjeuner Sur L'Herbe' και καταλήγοντας το 1974 με την πρώτη έκθεση 'Ιμπρεσιονιστών', ο Ρος Κινγκ βυθίζεται στη ζωή του Παρισιού κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας γεμάτης κοινωνική και πολιτική αναταραχή με τη συνήθη αφηγηματική του δεινότητα. Αυτές ήταν οι χρονιές κατά τις οποίες η αυταρχική και διασκεδαστική Δεύτερη Αυτοκρατορία του Ναπολέοντα Γ' έπεσε από τα ύψη της στην αγνοία του γαλλο-πρώσικου πολέμου και την επακόλουθη Κομμούνα του Παρισιού το 1871. Όμως, ήταν επίσης μια περίοδος κατά την οποία μια ομάδα καλλιτεχνών, με τον Μανέ στην πρωτοπορία, άρχισε να αμφισβητεί την καθεστηκυία τάξη, στραφόμενη στα τοπία και τους κοινούς ανθρώπους που έβλεπαν γύρω τους. Η διαμάχη μεταξύ του Μεισονιέ και του Μανέ για το πώς θα εκτίθενται τα έργα τους με υπερηφάνεια στο Salon, δεν αφορούσε μόνο την τέχνη, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.

Σελίδες: 464, Διαστάσεις: 13x13cm