Τα έργα της Andersson ενσωματώνουν ένα νέο είδος τοπιογραφίας που θυμίζει τον ρομαντισμό του τέλους του δέκατου ενός αιώνα, ενώ ταυτόχρονα αγκαλιάζει το σύγχρονο ενδιαφέρον για τις πολυδιάστατες, ψυχολογικές συνθέσεις. Οι πανοραμικές σκηνές της αντλούν έμπνευση από ποικιλία αρχείων φωτογραφικών υλικών, κινηματογραφικές εικόνες, σκηνικά θεάτρου και εσωτερικούς χώρους εποχής, καθώς και από την άγονη γεωγραφία της βόρειας Σουηδίας, όπου μεγάλωσε. Οι πίνακες χρησιμοποιούν μια επιλογή από μοτίβα που διατρέχουν την καριέρα της: γυμνά κλαδιά και παχύφλοιες πεύκες, οικιακούς εσωτερικούς χώρους, άλογα και νεαρά κορίτσια. Οι εικόνες μοιάζουν με stilleben και προχωρούν μια παράδοση ήσυχων, ονειρικών οικιακών σκηνών από Σκανδιναβούς καλλιτέχνες όπως οι Vilhelm Hammershøi και Edvard Munch. Ως μέρος μιας αυτοσυνειδητής προσπάθειας να αποτυπωθεί μια εμπειρία και όχι ένα συγκεκριμένο γεγονός, οι συνθέσεις είναι πιο ελεύθερες και πιο αφηρημένες. Οι υπέροχες χρωματικές αναπαραστάσεις ζωντανεύουν τις υφές των πινελιών, τις χαλαρές πλύσεις και τις έντονες γραφικές γραμμές στην σελίδα. Το βιβλίο περιέχει επίσης ένα νέο δοκίμιο του επιφανούς συγγραφέα Karl Ove Knausgaard. Το Lost Paradise εκδίδεται με αφορμή μια ομότιτλη έκθεση που παρουσιάστηκε στη David Zwirner, Νέα Υόρκη, το 2020.