Εδώ και κάποια χρόνια συνειδητοποίησα πόσες ψευδείς απόψεις είχα αποδεχτεί ως αληθείς από την παιδική μου ηλικία. Αντιλήφτηκα ότι σε κάποιο στάδιο της ζωής μου, ολόκληρη η δομή θα έπρεπε να καταρριφθεί πλήρως. Στις Διαλογισμούς του Καρτέσιου, ένα από τα βασικά κείμενα της Δυτικής φιλοσοφίας, ο στοχαστής απορρίπτει όλες τις προηγούμενες πεποιθήσεις του στην αναζήτηση νέων βεβαιοτήτων. Ανακαλύπτει την ύπαρξή του ως σκεπτόμενη οντότητα μέσα από την ίδια την άσκηση της αμφιβολίας, προχωρώντας στη διάρκεια στην απόδειξη της ύπαρξης του Θεού, ο οποίος εγγυάται τις σαφείς και διακριτές του ιδέες ως μέσο πρόσβασης στην αλήθεια. Ανάγει νέες εννοιολογικές προσεγγίσεις του σώματος και του νου, ικανές να χρησιμεύσουν ως θεμέλια για τη νέα επιστήμη της φύσης. Η μεταγενέστερη φιλοσοφία έχει αντιμετωπίσει την κληρονομιά του Καρτέσιου, αμφισβητώντας πολλές από τις καταλήξεις του και ακόμη και την βασική του προσέγγιση, αλλά τα επιχειρήματά του καθόρισαν την ατζέντα για πολλούς από τους μεγαλύτερους φιλοσοφικούς στοχαστές, και η γοητεία τους παραμένει. Αυτή η νέα μετάφραση περιλαμβάνει πλήρως τις Τρίτες και Τέταρτες Αντιρρήσεις και Απαντήσεις, καθώς και μια επιλογή από τις υπόλοιπες ανταλλαγές με τους συγχρόνους του Καρτέσιου που βοήθησαν στην ανάπτυξη της φιλοσοφίας του.