Πρόκειται για πολυτελές λεύκωμα, έργο ζωής της μικρασιάτισσας Ελένης Καβούνη, όπου μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό, μαρτυρίες και έγγραφα παρουσιάζεται και καταγράφεται η ζωή των προσφύγων του Αιγίου που έφτασαν κυνηγημένοι από τα Προκοννήσια ή Προικοννήσια (Αφησιά ή Οφιούσα, Κούταλη, Μαρμαράς ή Προικόννησος, Αλώνη ή Πασαλιμάνι αλλά και από άλλες περιφέρειες όπως Αρτάκη, Αδραμίτιο, Αλάτσατα, Ρόδα, Βουρλά, Σμύρνη, Αϊβαλί, Άδανα, Προύσσα, Νικομήδεια, Σαμψούντα, Τραπεζούντα.

Οι περισσότεροι, όμως, ήταν από τα τέσσερα χωριά της επαρχίας Προικοννήσου, το Πασαλιμάνι, το Βόρι, την Αλώνη και τα Σκουπιά. Έφτασαν με το πλοίο «Πλαταιαί» στις 22 Οκτωβρίου 1922.