Μεταξύ της σύνθεσης της δεύτερης και τρίτης πιανιστικής σονάτας (1912-1917), o Προκόφιεφ έγραψε μια ποικιλία έργων για μια μεγάλη ποικιλία οργάνων. Εκτός από τις 'Visions Fugitives', περιλαμβάνονται τα μπαλέτα 'Chout' και 'The Gambler', η Κλασική Συμφωνία, το πρώτο Κοντσέρτο για Βιολί, το δεύτερο Κοντσέρτο για Πιάνο και διάφορα τραγούδια. Αυτή ήταν μια εξαιρετικά παραγωγική περίοδος κατά την οποία η εμμονή του με τους κρουστούς ήχους, έγχρωμους από πολυτονικότητα, ήταν στο απόγειό της (αν και η Κλασική Συμφωνία αποτελεί προφανή εξαίρεση). Η 'Visions Fugitives' είναι γενικά λιγότερο διατονικά βασισμένη σε σχέση με οποιαδήποτε από τις πιανιστικές σονάτες, αν και το στυλ είναι μάλλον κοντά στη χαμηλή αρμονική ιδιαιτερότητα της Πέμπτης Σονάτας (1923). Η συνθετική διαδικασία του Προκόφιεφ συνήθως περιλάμβανε την καταγραφή μουσικών ιδεών καθώς του αναδύονταν, για να συνδυαστούν αργότερα. Η μορφή αυθόρμητης έμπνευσης του συνθέτη φαίνεται να του επέτρεψε να παράγει, στην 'Visions Fugitives', μια σειρά αυτοτελών μινιατούρων, τέλεια διαμορφωμένων.