Μια νέα μελέτη για τον πόλεμο δεξαμενών που χρησιμοποιήθηκε στην σοβιετική επιθεση της επιχείρησης Μπαγκρατίον, η οποία κατέστρεψε την Στρατιά Κέντρο. Η επιχείρηση Μπαγκρατίον, η καλοκαιρινή εκστρατεία του 1944 στο ανατολικό μέτωπο, έχει χαρακτηριστεί ως η «μεγαλύτερη ήττα του Χίτλερ». Η επιχείρηση περιλάμβανε σημαντικές δυνάμεις δεξαμενών και θωρακισμένων οχημάτων και από τις δύο πλευρές, αλλά οι γερμανικές δυνάμεις αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα λόγω της μεταφοράς δεκάδων διμοιριών Panzer στη Γαλλία για να αποκρούσουν μια αναμενόμενη συμμαχική επίθεση. Ανάγκασμένες να πάρουν σκληρές αποφάσεις, οι γερμανικές δυνάμεις στην κεντρική Λευκορωσία ήταν αδύναμες σε σύγκριση με τη μεγάλη συγκέντρωση Panther που βρισκόταν στη βόρεια Ουκρανία. Ο Κόκκινος Στρατός εκμεταλλεύτηκε αυτήν την ευπάθεια, συντρίβοντας την Στρατιά Κέντρο και προχωρώντας πέρα από τα σοβιετικά σύνορα στην Πολωνία και την ανατολική Πρωσία. Με αυτήν την κρίσιμη νίκη εξασφαλισμένη, ο Κόκκινος Στρατός διεξήγαγε διαδοχικές επιθέσεις πέρα από τα Καρπάθια όρη, φτάνοντας στον ποταμό Βιστούλα στην Πολωνία και αναγκάζοντας τη Ρουμανία να αλλάξει πλευρά. Ο Κόκκινος Στρατός είχε ξεκινήσει έναν σημαντικό εκσυγχρονισμό των δεξαμενών του μετά τις μάχες του Κούρκς το 1943 και ως αποτέλεσμα, η επιχείρηση Μπαγκρατίον είδε την πρώτη ευρεία χρήση των δεξαμενών T-34-85 και IS-2 καθώς και αυτοκινούμενων κανονιών. Η γερμανική δεξαμενή Panther απέκτησε τεχνική ωρίμανση το καλοκαίρι του 1944, αλλά οι μικρές ποσότητες την καθιστούσαν λιγότερο αποτελεσματική στο πεδίο της μάχης, ενώ άλλες καινοτομίες όπως η βαρέα δεξαμενή Tiger II απέτυχαν να αφήσουν αποτύπωμα. Χρησιμοποιώντας νέες φωτογραφίες και μια γοητευτική επιλογή χρωματιστών εικονογραφήσεων που εξηγούν την παραλλαγή και τα σήματα αυτών των δεξαμενών, αυτό το βιβλίο περιγράφει πως οι δεξαμενές και οι θωρακισμένες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές συνέβαλαν στην τελική ήττα της Στρατιάς Κέντρο.