Το Φανταζού είναι ένας ζωολογικός κήπος, γεμάτος ζώα από διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Η Μάρτζι, η μαμά ελεφαντίνα, αναπολεί την "ελεύθερη" ζωή της και μαθαίνει στο ελεφαντάκι της, που γεννήθηκε σε αιχμαλωσία, πώς είναι η ζωή στη σαβάνα της Αφρικής! Στην παρέα τους μπαίνει ο Γκουρ το λιοντάρι με τα λιονταράκια του, δελφίνια, μαϊμουδάκια, μία πολική αρκούδα κι ένας δράκος του Κόμοντο... Το Φανταζού για όλους αυτούς μοιάζει με μία φυλακή... Τα μαϊμουδάκια όμως καταστρώνουν ένα σχέδιο για να ελευθερώσουν όλα τα ζώα... Άραγε θα τα καταφέρουν;
Προσωπικά, δεν αγαπώ καθόλου τους ζωολογικούς κήπους και τους αποφεύγω... Με πιάνει μελαγχολία, βλέποντας τόσα πολλά όμορφα ζώα, να ζουν εγκλωβισμένα σε μικρά κλουβιά, μακριά από την πατρίδα τους. Κάποια πιο άγρια όπως τα λιοντάρια ή οι τίγρεις, έχουν παραδοθεί στην μοίρα τους και απλά παραμένουν ξαπλωμένα όλη μέρα... Για να μην πω για κάποια άλλα, που περπατούν νευρικά σε κύκλους και είναι ολοφάνερο ότι είναι ψυχικά άρρωστα!
Μόλις διάβασα το "Φανταζού" έπαθα σοκ! Επιτέλους, ένα παιδικό βιβλίο που λέει την αλήθεια για τη ζωή των αιχμάλωτων ζώων, με απλό και κατανοητό τρόπο για να καταλαβαίνουν μικροί και μεγάλοι.
Μέσα από τις ιστορίες των ζώων, μαθαίνουμε τις συνήθειες και τη ζωή τους στον φυσικό τους χώρο, σε αντίθεση με τον τρόπο που ζουν σε ζωολογικούς κήπους.
Κυρίως όμως, τα μικρά παιδιά μαθαίνουν, ότι τα ζώα δεν είναι άψυχα εκθέματα, αλλά αθώα πλάσματα που είναι αιχμάλωτα και καταδικασμένα σε μία ζωή που δεν διάλεξαν και δεν τους ταιριάζει.
Η καταπληκτική εικονογράφηση ακολουθεί το εξίσου καταπληκτικό κείμενο... Αν και είναι αρκετά μεγάλο, δεν ήθελα να το αφήσω στη μέση... Το ίδιο και τα παιδάκια μου...
Στην αρχή του βιβλίου υπάρχει ένα πολύ όμορφο κείμενο για την απαγόρευση των τσίρκων με ζώα και το κλείσιμο του τελευταίου ζωολογικού κήπου ανθρώπων! Και κάτι που μου θύμισε τα δικά μου παιδικά χρόνια... Την απαγόρευση του Αρκουδιάρη! Μία αρκούδα να χορεύει στους ρυθμούς του αφεντικού της που χτυπάει το ντέφι κι εμείς να ρίχνουμε χρήματα... Απλά ανατριχιάζω σε αυτή την παιδική ανάμνηση...
Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις για δραστηριότητες με παιδιά, αντί για επίσκεψη σε ζωολογικό κήπο.
Έχουμε διαβάσει ακόμα ένα βιβλίο της Κατρίνας Τσάνταλη, "Το Σοφάκι και ο Ντο" που διδάσκει σε μικρούς και μεγάλους τον σεβασμό, την αγάπη και την φροντίδα προς όλα τα ζώα.
Το Φανταζού όμως είναι απλά καταπληκτικό! Βοηθάει τα παιδιά να γνωρίσουν τις αληθινές συνθήκες διαβίωσης των ζώων σε ζωολογικούς κήπους και απογειώνει αυτές τις έννοιες...
Επίσης, κάθε φορά που διαβάζω το "Φανταζού" κάνω ακόμα μία σύνδεση... Το μικρό ελεφαντάκι από το Φανταζού, θα μπορούσε να είναι "Ο Αλυσοδεμένος Ελέφαντας" του Χόρχε Μπουκάι... Γεννήθηκε στην αιχμαλωσία, νιώθει ότι δεν έχει δυνάμεις να ξεφύγει κι απλώς έχει παραδοθεί στην μοίρα του.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ακτιβίστρια, αλλά αγαπώ τόσο τους ανθρώπους, όσο τα ζώα και τη φύση. Αυτό το βιβλίο με βοηθά να μεταδώσω τις αξίες, τις ευαισθησίες και τις σκέψεις μου στα παιδάκια μου, με την ελπίδα ότι θα χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο!
Φαντάσου να έκλειναν όλοι οι ζωολογικοί κήποι και τα αιχμάλωτα ζώα να αφήνονταν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον!
Ποτέ δεν ξέρεις... Οι άνθρωποι πια έχουν αρχίσει να σκέφτονται διαφορετικά... Αφού σταμάτησαν να υπάρχουν ζώα σε τσίρκο, πιστεύω σύντομα θα κλείσουν και οι ζωολογικοί κήποι...
Ίσως κάποια μέρα γίνει κι αυτό... Εγώ, πάντως θα συνεχίσω να μην επισκέπτομαι ζωολογικούς κήπους με τα παιδάκια μου... Προτιμώ καταφύγια ζώων και φάρμες με οικόσιτα ζώα που ζουν με αρκετή ελευθερία και αξιοπρέπεια. Επίσης, βλέπουμε ντοκιμαντέρ για τα άγρια ζώα κι έτσι μαθαίνουμε τα πάντα για τη ζωή τους.
Το "Φανταζού" είναι αφιερωμένο στον Μπαζού, τον χιμπατζή που "εξουδετερώθηκε" στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, στην προσπάθειά του να βρει την ελευθερία του!
Από αυτό το βιβλίο θα κρατήσω δύο φράσεις: "Η ζωή στο Φανταζού δεν είχε καμία σχέση με τη ζωή στην Αφρική" και "Τα ζώα ανήκουν στην φύση! Όχι σε κλουβιά".
