Τα Πολιτικά είναι το κορυφαίο έργο πολιτικής φιλοσοφίας του Αριστοτέλη που μας εισήγαγε στην ιδέα πως «ο άνθρωπος είναι ζώον πολιτικόν», ενώ κάνει τον διαχωρισμό των τριών εξουσιών (νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική).

Πολλοί θεωρούν πως τα Πολιτικά αποτελούν φυσική συνέχεια στα Ηθικά Νικομάχεια του σπουδαίου φιλοσόφου. Πράγματι, ο Αριστοτέλης καταλήγει, στα Ηθικά Νικομάχεια, πως η μελέτη της ηθικής του ατόμου, θα πρέπει να ακολουθείται από τη μελέτη της πολιτικής, δηλαδή όλων όσων αφορούν την πόλιν, την κοινωνική οργάνωση των ατόμων.

Ο Αριστοτέλης αντιμετωπίζει την πολιτική θεωρητικά ξεκινώντας από τα διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία. Αναφέρεται στην πιο μικρή μορφή κοινωνικής οργάνωσης, τον οίκο και στους ρόλους που έχουν (ή θα έπρεπε να έχουν) τα μέλη της οικογένειας. Μελετά τα γνωστά πολιτεύματα της εποχής του, στις διαφορές και στους πολέμους μεταξύ πόλεων-κρατών, καθώς και στους νόμους και νομοθέτες των πόλεων-κρατών (Αθήνα, Σπάρτη, Κρήτη, Καρχηδόνα), τους οποίους συγκρίνει μελετώντας τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους.

Επίσης, ο Αριστοτέλης συγκρίνει την ιδανική πολιτεία όπως την οριοθέτησαν άλλοι φιλόσοφοι (Πλάτων, αλλά και Φαλέας της Χαλκηδόνας, Ιππόδαμος της Μιλήτου).

Έτσι ο Αριστοτέλης καταλήγει να ορίσει τις έννοιες της Πόλης και του Πολίτη, ταξινομεί τα πολιτεύματα και τις παρεκβάσεις τους, προτείνει τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το άριστο πολίτευμα, καταγράφει τις παθογένειες των πολιτευμάτων και εξηγεί γιατί εκδηλώνονται στάσεις και επαναστάσεις.

Τέλος, ο Αριστοτέλης διερευνά το είδος παιδείας που θα πρέπει να λαμβάνουν οι νέοι προκειμένου να μπορεί να εφαρμοστεί το άριστο πολίτευμα.

Τα Πολιτικά αποτελούνται από 8 βιβλία, που περιλαμβάνονται σε τρεις τόμους.

Κάθε τόμος περιλαμβάνει το αρχαίο πρωτότυπο κείμενο, απόδοση στη νέα ελληνική και εισαγωγή / σχολιασμό.