ΑΒΑΤΟ

Στης καρδιάς μου το άβατο, να μπεις πασχίζεις, με το κλειδί του πάθους και τα θέλγητρα της λαγνείας... Μες στη νύχτα στο βαθύ σκοτάδι κερκόπορτα στις αδυναμίες μου ψάχνεις, την ώρα που τα ματοτσίνορα βαραίνουν, μετρώντας τα άστρα στον άπειρο ουρανό...

Στα ερείπια της πολιορκίας σου αναίμακτα θα παραδοθώ για να μη μαρμαρώσει αυτοκρατορικά στην επικείμενη άλωσή μου η ψυχή μου.