Ένα ειδυλλιακό θέρετρο σ’ ένα νησί στις ακτές της Αγγλίας υπόσχεται την απόλυτη χαλάρωση. Αλλά το ίδιο το νησί, γνωστό και ως Ο Βράχος του Θεριστή, έχει ένα σκοτεινό παρελθόν. Εκεί έδρασε κάποτε ένας σίριαλ κίλερ.

Μια νέα γυναίκα βρίσκεται νεκρή κάτω από το περίπτερο της γιόγκα. Φαίνεται ότι ο θάνατος της προκλήθηκε από μια ατυχή πτώση. Όμως η ντετέκτιβ Έλιν Γουόρνερ ανακαλύπτει ότι το θύμα δεν ήταν ένοικος του θερέτρου· δεν έπρεπε να είναι καν στο νησί.

Οι περισσότεροι έρχονται εδώ για να χαλαρώσουν, κάποιος όμως έχει έρθει για να πάρει εκδίκηση..

Καθώς ο χρόνος κυλά, η Έλιν ξεσκεπάζει ολοένα περισσότερα μυστικά. Και όταν κάποιος άλλος από την παρέα πνίγεται σε μια κατάδυση με μπουκάλες, η Έλιν υποψιάζεται ότι οι θάνατοι αυτοί δεν είναι απλώς ατυχήματα. Αλλά γιατί να στοχοποιήσει κάποιος τους ενοίκους σ’ αυτό το πολυτελές θέρετρο; Η ντετέκτιβ Γουόρνερ πρέπει να βρει τον δολοφόνο πριν επαναληφθεί η ιστορία του νησιού.

Η κραυγή της Θία σκίζει το ξέφωτο, ξαφνιάζοντας τα πουλιά και κάνοντάς τα να πεταχτούν από τα δέντρα φτεροκοπώντας τρομαγμένα. Ο ήχος δεν είναι ανθρώπινος· είναι στριγκός και σπαρακτικός, το είδος της κραυγής που σου γυρίζει το στομάχι το μέσα έξω και κάνει τ’ αυτιά σου να καίνε. Έπρεπε να είχε περιμένει ώσπου να επιστρέψουν στην κατασκήνωση. Της είχε πει να περιμένει. Όμως η Θία επέμενε. Μόλις μισή ώρα και τρεις μπίρες αφότου είχαν ξεγλιστρήσει κρυφά από την κατασκήνωση για να περάσουν λίγο χρόνο μόνοι, είπε ότι δεν κρατιόταν άλλο: «Μη με κοιτάς έτσι, εσύ φταις, που έφερες τόσες μπίρες. Βάλε φωνή, αν δεις να ’ρχεται κάποιος…» Γελώντας, είχε απομακρυνθεί μερικά βήματα, φροντίζοντας να σταθεί σε σημείο όπου ο Όλι θα μπορούσε να βλέπει μόνο τις λερωμένες με άμμο μύτες των λευκών αθλητικών παπουτσιών της, ενώ μια λεπτή υγρή γραμμή κυλούσε ήδη στο γεμάτο σκόνη έδαφος. Η κραυγή γίνεται πιο έντονη.