Συγκεκριμένα εξετάζει τη ριζοσπαστική αναθεώρηση της ποιητικής γλώσσας μέσω της φυσικής παραγωγής ομιλίας. Οι ριζοσπαστικοί συγγραφείς και καλλιτέχνες του εικοστού αιώνα αναδημιούργησαν ριζικά την ποιητική γλώσσα, ενσωματώνοντας επιστημονικές θεωρίες και τεχνικές καθώς στράφηκαν στη φυσική διαδικασία της προφορικής γλώσσας. Αυτή η μοντερνιστική "ηχητική γραφή" εστιάζει στην σωματική παραγωγή του λόγου, την οποία απεικόνισε σε ποιητική, αναγνώσιμη και γραφική μορφή.
Η μοντερνιστική ηχητική γραφή στοχεύει στη σύλληψη του ακουστικού φαινομένου της φωνητικής άρθρωσης μέσω γραφικών μέσων. Ο Tobias Wilke εξετάζει την ηχητική γραφή από την αρχή της σε επιστημονικές πειθαρχίες του δέκατου ενάτου αιώνα όπως τη φυσιολογία και την πειραματική φωνητική, ακολουθώντας τον ρόλο της στις αισθητικές πρακτικές της διατραπεζικής ριζοσπαστικής τέχνης και μέχρι την επανεμφάνισή της στην μεταπολεμική περίοδο. Αυτά τα έργα εργάζονται με την πιθανότητα διασταύρωσης από το ακουστό στο ορατό, από τον λόγο στην σημειογραφία, από το σώμα στο ίχνος.
Χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές και έννοιες, αυτή η αναζήτηση νέων δυνατοτήτων διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη μεταμόρφωση της ποίησης σε χώρο ριζοσπαστικού γλωσσικού πειραματισμού. Εξετάζοντας τα έργα συγγραφέων και καλλιτεχνών, περιλαμβάνοντας τους Raoul Hausmann, Kurt Schwitters, Viktor Shklovsky, Hugo Ball, Charles Olson και Marshall McLuhan, ο Wilke προσφέρει μια νέα προοπτική στην ιστορία της ριζοσπαστικής τέχνης του εικοστού αιώνα.
Σελίδες: 272, Έτος Έκδοσης: 0421, Διαστάσεις: 15.2x15.2cm
