Αναλύει την πρωτοποριακή αναθεώρηση της ποιητικής γλώσσας σε σχέση με την παραγωγή λόγου. Οι πρωτοπόροι συγγραφείς και καλλιτέχνες του εικοστού αιώνα ανασύνθεσαν ριζικά την ποιητική γλώσσα, υιοθετώντας επιστημονικές θεωρίες και τεχνικές, καθώς εστίασαν στη σωματική διαδικασία του προφορικού λόγου. Αυτή η μοντερνιστική "ηχητική γραφή" εστιάζει στη σωματική παραγωγή του λόγου, την οποία αποτυπώνει σε ποιητική, ευανάγνωστη, γραφική μορφή.

Η μοντερνιστική ηχητική γραφή στοχεύει να αποτυπώσει το ακουστικό φαινόμενο της φωνητικής άρθρωσης μέσω γραφικών μέσων. Ο Tobias Wilke εξετάζει τη ηχητική γραφή από την αρχή της στους τομείς του δέκατου ενάτου αιώνα, όπως η φυσιολογία και η πειραματική φωνητική, ακολουθώντας τον ρόλο της στις αισθητικές πρακτικές της μεσοπολεμικής πρωτοπορίας και έως την επαναφορά της στην μεταπολεμική περίοδο. Αυτά τα έργα εργάζονται με την πιθανότητα μετάβασης από το ακουστό στο ορατό, από τον λόγο στη σημειογραφία, από το σώμα στο ίχνος.

Χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές και έννοιες, αυτή η αναζήτηση νέων δυνατοτήτων διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στον μετασχηματισμό της ποίησης σε χώρο ριζικής γλωσσικής πειραματικής διαδικασίας. Εξετάζοντας τα έργα συγγραφέων και καλλιτεχνών—συμπεριλαμβανομένων των Raoul Hausmann, Kurt Schwitters, Viktor Shklovsky, Hugo Ball, Charles Olson και Marshall McLuhan—ο Wilke προσφέρει μία νέα οπτική στην ιστορία της πρωτοπορίας του εικοστού αιώνα.

Σελίδες: 272, Έτος Έκδοσης: 0422, Διαστάσεις: 15.2x15.2cm