Μια συναρπαστική ομαδική βιογραφία που αποκαλύπτει πώς οι εξόριστοι από τη ρημαγμένη Γαλλία έφεραν τον σουρεαλισμό στην Αμερική, συμβάλλοντας στη μετατόπιση του κέντρου της καλλιτεχνικής σκηνής από το Παρίσι στη Νέα Υόρκη και στην εκκίνηση του κινήματος που έγινε γνωστό ως αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Ο Αμερικανός καλλιτέχνης Ρόμπερτ Μάδεργουελ έκανε μια αναπάντεχη δήλωση το 1957: «Έχω γνωρίσει μόνο δύο καλλιτεχνικά περιβάλλοντα καλά... τους Παριζιάνους σουρεαλιστές, με τους οποίους άρχισα να ζωγραφίζω σοβαρά στη Νέα Υόρκη το 1940, και το εγχώριο κίνημα που έχει γίνει γνωστό ως "αφηρημένος εξπρεσιονισμός", αλλά το οποίο θα έπρεπε γενετικά να αποκαλείται "αφηρημένος σουρεαλισμός".» Η τολμηρή αυτή δήλωση του Μάδεργουελ, ότι ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός δεν ήταν ούτε νέος ούτε τοπικός, αλλά αποτέλεσμα μιας σύντομης σχέσης μεταξύ Αμερικής και Γαλλίας, πλησίαζε τα όρια του αμφιλεγόμενου. Το «Σουρεαλιστές στη Νέα Υόρκη» αφηγείται την ιστορία αυτής της «σχέσης» και των ευρωπαίων εξόριστων που έφεραν μαζί τους τον σουρεαλισμό – μια καλλιτεχνική ανταλλαγή μεταξύ της Παλιάς και της Νέας Κόσμου – επικεντρωμένο στον εσωστρεφή εκτυπωτή Στάνλεϊ Γουίλιαμ Χάιτερ και το θρυλικό στούντιο εκτύπωσης Atelier 17 που ίδρυσε. Στο στούντιο του Χάιτερ, οι καλλιτεχνικές πειραματισμοί κυριολεκτικά όρισαν τα όρια της μοντέρνας τέχνης. Εκεί βρήκε ο Τζάκσον Πόλοκ την ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία και τον έλεγχο που θα κορυφώνονταν στις χαρακτηριστικές του σταγόνες. Η επιρροή του Μαξ Έρνστ, του Αντρέ Μασόν, της Λουίζ Μπουρζουά και άλλων καταξιωμένων εμιγκρέδων στο έργο των Μάδεργουελ, Πόλοκ, Μάρκ Ρόθκο και της αμερικανικής avant-garde έχει για πολύ καιρό παραβλεφθεί στην ιστορία της τέχνης. Ο Τσαρλς Ντάργουεν αντλεί από αυθεντικά έγγραφα, συνεντεύξεις και αρχειακά υλικά, φέρνοντας στη ζωή τα γεγονότα και τις προσωπικότητες από αυτή τη κρίσιμη συνάντηση. Αποκαλύπτοντας μια συναρπαστική νέα προοπτική για την ιστορία της τέχνης του εικοστού αιώνα.