«Επομένως, είδες την περιγραφή του φόνου του Χένρι Ρίντμπερν, του ιμπρεσάριου… Αυτό ήταν που προκάλεσε το σχόλιό μου. Η αλήθεια όχι μόνο είναι πιο παράξενη από τη φαντασία, είναι και πιο δραματική. Σκέψου αυτή την κλασική μεσοαστική αγγλική οικογένεια, τους Όγκλαντερ. Πατέρας και μητέρα, γιος και κόρη, χαρακτηριστική χιλιάδων οικογενειών σε ολόκληρη τη χώρα. Οι άνδρες της οικογένειας πηγαίνουν στην πόλη κάθε μέρα· οι γυναίκες φροντίζουν το σπίτι. Οι ζωές τους είναι εξαιρετικά ήρεμες και εντελώς μονότονες. Χθες βράδυ κάθονταν στο κομψό μικροαστικό σαλόνι τους στο Ντέιζιμιντ, στο σπίτι τους στο Στρέταμ, και έπαιζαν μπριτζ. Ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, η μπαλκονόπορτα ανοίγει απότομα και μπαίνει μέσα παραπατώντας μια γυναίκα, η οποία φέρνει τα πάνω κάτω στην ήρεμη ζωή τους. Η αναστάτωση που προκαλεί είναι απροσδόκητη και οι συνέπειες της εμφάνισής της θα είναι καταλυτικές για όλους τους εμπλεκόμενους.»