Γιατί δεν έχει νόημα, όταν κάποιος τελειώνει από το κούρεμα να κάθεται μπροστά στον καθρέφτη και να πιάνει το κεφάλι του ελέγχοντας το κόψιμο των τριχών και τη διαφορά με πριν αλλά, όταν φεύγει από μια διάλεξη και σχολή, να μην θεωρεί αναγκαίο να κάνει ενδοσκόπηση κατανοώντας αν η ψυχή του απέβαλε κάτι από αυτά που την ενοχλούσαν και τα περιττά, και αν έγινε ελαφρότερη και πιο χαρούμενη...