Μόλις είχε μπει το καλοκαίρι κι ο ουρανός είχε ένα χρώμα
που θύμιζε εμετό γάτας. Βέβαια, σκέφτηκε η Τάλι, για να πετύχεις αυτές τις ρόδινες αποχρώσεις θα έπρεπε για ένα διάστημα να δίνεις στη γάτα σου μόνο γατοτροφές με γεύση σολομού. Πάντως, τα σύννεφα
όπως έτρεχαν θύμιζαν λιγάκι ψάρια, γιατί έτσι όπως τα ξέφτιζε
ο άνεμος ήταν σαν να είχαν λέπια. Καθώς ξεθώριαζε το φως της μέρας, από τα κενά ανάμεσά τους φαίνονταν μεγάλα σκούρα μπλε κομμάτια της νύχτας, σαν αναποδογυρισμένος ωκεανός, απύθμενος και παγερός.
Κάθε άλλο καλοκαίρι θα ήταν όμορφο ένα τέτοιο ηλιοβασίλεμα
. Αλλά από τότε που έγινε ωραίος ο Πέρις τίποτα δεν της φαινόταν όμορφο. Είναι απαίσιο να χάνεις τον καλύτερό σου φίλο, έστω κι αν είναι μόνο για τρεις μήνες και δύο ημέρες.
Η Τάλι Γιάνγκμπλαντ περίμενε να σκοτεινιάσει. Από το ανοιχτό της παράθυρο έβλεπε τη Συνοικία των Καινούριων
Ωραίων. Οι πύργοι διασκέδασης είχαν φωταγωγηθεί ήδη και οι αναμμένοι δαυλοί σχημάτιζαν φωτεινά μονοπάτια στους κήπους αναψυχής. Στον ρόδινο ουρανό, που σκοτείνιαζε
σιγά σιγά, λικνίζονταν μερικά αερόστατα δεμένα με σκοινιά
, που οι επιβάτες τους έριχναν πυροτεχνήματα ασφαλείας σε άλλα αερόστατα και περαστικά αλεξίπτωτα παρασέιλινγκ.
Τα γέλια και η μουσική γλιστρούσαν πάνω στο νερό σαν πέτρες
που τις πέταξαν με το σωστό φάλτσο κι έξυναν με τις σκληρές τους άκρες τα νεύρα της Τάλι.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!