Ο Φρέντρικ ελέγχει για εκατοστή φορά ότι δεν φαίνεται τίποτα μέσα από την πλαστική σακούλα. Δεν θέλει να αποκαλυφθεί γρήγορα η έκπληξη. Ο καλοκαιρινός ήλιος τού ψήνει το πρόσωπο, σίγουρα έχει είκοσι εννέα βαθμούς.
Παρά τη ζέστη, προτιμάει να διανύσει περπατώντας την απόσταση από το γραφείο στη Σκανστούλ μέχρι το νηπια γωγείο του Ώσιαν, κοντά στο Ζινκενσντάμ. Είναι Τετάρτη, αλλά κατάφερε να φύγει από το γραφείο λίγο νωρίτερα
από το συνηθισμένο. Όταν κάνει τόση ζέστη, κανείς δεν αντέχει να τηρήσει το ακριβές ωράριο εργασίας. Οι περισ σότεροι από τους συναδέλφους του κάθονται ήδη με μια παγωμένη μπίρα κάπου έξω, σε μια σκιά. Ο περίπατος
διαρκεί μόνο είκοσι λεπτά, αλλά λόγω της ζέστης επιβάλλεται να έχει μαζί του ένα μπουκάλι νερό. Έχει βγάλει το σακάκι και τα μανίκια του πουκαμίσου του είναι σηκωμένα. Το πουκάμισο κολλάει στην πλάτη του από τον ιδρώτα, αλλά
δεν πειράζει. Σήμερα όλα είναι όπως πρέπει. Ελέγχει ξανά τη σακούλα. Το κουτί με τα Lego Technic είναι τόσο μεγάλο που σχεδόν ξεπροβάλλει από τα χερούλια. Μια McLaren Senna GTR. Το ενδιαφέρον του Ώσιαν
για τα αυτοκίνητα αποτελεί ακόμη μυστήριο – τόσο ο Φρέ ντρικ όσο και η Γιουσεφίν επιδεικνύουν εντυπωσιακή αδια φορία για τα αυτοκίνητα. Όμως, πατέρας και γιος μοιρά ζονται το ενδιαφέρον για τις κατασκευές λέγκο.
