«Μια δεκάρα για τον φτωχό, κύριε;»
Ένα μικρό αγόρι με βρόμικο πρόσωπο χαμογέλασε με δουλοπρέπεια.
«Σε καμία περίπτωση!» απάντησε ο Τζαπ. «Και κοίτα να δεις, παιδί μου…»
Ακολούθησε ένα σύντομο κήρυγμα. To απογοητευμένο αλητάκι το έβαλε στα πόδια, σχολιάζοντας στα γρήγορα στους νεαρούς φίλους του: «Που να πάρει, μου έτυχε καλοντυμένος αστυνομικός!»
Η συμμορία έγινε καπνός, ενώ τραγουδούσε: Remember, remember The fifth of November Gunpowder treason and plot. We see no reason Why gunpowder treason Should ever be forgot.
Με τον επικεφαλής επιθεωρητή ήταν και ένας μικρόσωμος ηλικιωμένος άντρας με ωοειδές κεφάλι και μεγάλο, στρατιωτικού τύπου μουστάκι, ο οποίος κρυφογελούσε.
«Très bien, Τζαπ», παρατήρησε. «Εύγε για το κήρυγμά σου!». «Βρήκαμε τώρα ευκαιρία για ζητιανιά… γιατί αυτό συμβαίνει τη Νύχτα του Γκάι Φοκς!» σχολίασε ο Τζαπ.
«Ενδιαφέρουσα υστεροφημία», είπε συλλογισμένος ο Ηρακλής Πουαρό. «Τα πυροτεχνήματα ανεβαίνουν στον ουρανό, σκάνε, ενώ ο άντρας που μνημονεύουν και η πράξη του έχουν ήδη περάσει στη λήθη». Ο αστυνομικός της Σκότλαντ Γιαρντ συμφώνησε.
«Μη νομίζεις, τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά ιδέα δεν έχουν ποιος είναι ο Γκάι Φοκς». «Και σε λίγο καιρό, αναμφίβολα, θα βρεθούν σε σύγχυση: Αποτελεί τιμή ή περιφρόνηση η εκτόξευση πυροτεχνημάτων την 5η Νοεμβρίου; Η ανατίναξη του αγγλικού Κοινοβουλίου ήταν αμαρτία ή ευγενής πράξη;»
Ο Τζαπ χαχάνισε. «Ορισμένοι σίγουρα θα υποστήριζαν το δεύτερο». Οι δύο άντρες άφησαν πίσω τους την κεντρική οδό και έστριψαν σε μια σχετικά ήσυχη γειτονιά με αρχοντικά.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!