Ένα σημαντικό επαναξιολόγηση της μεταγενέστερης καριέρας και ζωής ενός αγαπημένου μπαρόκ καλλιτέχνη, της Αρτεμισίας Τζεντιλέσκι (1593–περ. 1656), η οποία έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συζήτηση γύρω από την ιστορία της τέχνης τα τελευταία δύο δεκαετίες. Αυτή η προσοχή προς την Αρτεμισία, μετά από πολλά χρόνια επιστημονικής παραμέλησης, οφείλεται εν μέρει στο ενδιαφέρον για τις δραματικές λεπτομέρειες της πρώιμης ζωής της, συμπεριλαμβανομένης της ευρέως δημοσιευμένης δίκης βιασμού του δασκάλου της, Αγκοστίνο Τάσσι, και της εισδοχής της στην εκλεκτή Ακαδημία του Σχεδίου στη Φλωρεντία. Ενώ οι πρώιμες ζωγραφιές της έχουν συζητηθεί εκτενώς, το μεταγενέστερο έργο της έχει κυρίως απορριφθεί.

Αυτό το πανέμορφα εικονογραφημένο και κομψά γραμμένο βιβλίο παρέχει μια επαναστατική ματιά στην μεταγενέστερη καριέρα της Αρτεμισίας, αντικρούοντας μακραίωνες υποθέσεις για την καλλιτέχνη. Το γεγονός ότι ήταν ημιγνώστης έχει λανθασμένα οδηγήσει τους μελετητές να υποθέσουν ότι της έλλειπε η λογοτεχνική και πολιτιστική εκπαίδευση. Τονίζοντας τη σημασία της προφορικότητας στην μπαρόκ κουλτούρα και στις ζωγραφιές της Αρτεμισίας, ο Locker υπογραμμίζει τη σημασία της στον πολιτισμικό διάλογο του 17ου αιώνα.