Ο όσιος πατήρ ημών Παΐσιος ο Αγιορείτης, αγωνιζόμενος με ζήλο για την σωτηρία της ψυχής του και την «σοφήν μέλισσαν» μιμούμενος, είχε την καλή συνήθεια -ως αρχάριος κυρίως Μοναχός- να αντιγράφη από την Αγία Γραφή και από τα πατερικά και ασκητικά βιβλία που μελετούσε διάφορα αποσπάσματα, τα οποία θεωρούσε χρήσιμα για τον αγώνα του.

Στην αρχή τα σημείωνε πρόχειρα και ύστερα, καθώς συγκεντρώνονταν πολλά, τα αντέγραφε σε τετράδιο ταξινομώντας τα κατά θέματα. Όταν το ένα τετράδιο γέμιζε, τα αντέγραφε σε άλλο μεγαλύτερο. Με αυτόν τον τρόπο μάλιστα, γράφοντας και ξαναγράφοντας τα ίδια χωρία, αποτυπώνονταν στην μνήμη του και μπορούσε να κάνη, όπως έλεγε, «μελέτη χωρίς βιβλίο».

Ένα τέτοιο τετράδιο είναι και η παρούσα συλλογή, την οποία ο ίδιος ο Όσιος ονόμασε: «Ο μικρός Ανθόκηπος με αρωματισμένα πνευματικά άνθη και θεραπευτικά βότανα για την ψυχήν». Τη συλλογή αυτή -που ίσως είναι η τελευταία που συγκρότησε ο Όσιος- την είχε στείλει στο Ησυχαστήριο τα πρώτα χρόνια της μοναχικής μας ζωής, προσφέροντάς μας ένα ακόμη εφόδιο για τον πνευματικό μας αγώνα.

[...] Η καθηγουμένη του Ιερού Ησυχαστηρίου Φιλοθέη Μοναχή και αι συν αυτή εν Χριστώ Αδελφαί (Από τον πρόλογο της έκδοσης)