Παρόλο που οι Εβραίοι πίστευαν ότι ήταν ο περιούσιος λαός, δεν περνούσαν ζωή χαρισάμενη. Έζησαν συχνές ταπεινώσεις: τους κατέκτησαν και τους εξόρισαν – δεν αμφέβαλαν όμως ότι ο Θεός υπήρχε και τους νοιαζόταν. Αν τους έβρισκε συμφορά, συμπέραιναν ότι δεν υπάκουσαν στους νόμους όπως έπρεπε, ότι είχαν προκαλέσει τη δυσαρέσκεια του Θεού. Έτσι, στην εβραϊκή θρησκεία, όπως και στον χριστιανισμό, θρησκεία και ηθική συνδέονται στενά, πράγμα που δεν συμβαίνει με όλες τις θρησκείες. Οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες είχαν θεούς που φέρονταν ανήθικα, που είχαν ερωτικές σχέσεις και μηχανορραφούσαν ο ένας εναντίον του άλλου. Στη ρωμαϊκή θρησκεία οι θεοί τιμωρούσαν, αλλά συνήθως όχι για ηθικά παραπτώματα∙ μπορεί να σε τιμωρούσαν επειδή δεν έκανες τις θυσίες σου τόσο σωστά ή όσο συχνά χρειαζόταν.