Από την παιδική ηλικία υπάρχει ιδιαίτερη κλίση και αγάπη προς την Αγία Γραφή, με εντρύφηση στα ιερά νοήματά της. Από τη μελέτη του λόγου του Θεού γεννήθηκε ο πόθος να σπουδάσω την Επιστήμη της Θεολογίας και να κηρύττω το λόγο που εξαγγέλλει τη θεία χάρη, προσφέροντας οικοδομή και κληρονομιά μεταξύ όλων των αγίων. Μελετώντας την Αγία Γραφή, διαπιστώνεται η ύπαρξη πολλών δυσνόητων χωρίων, τα οποία συχνά δεν λαμβάνουν ικανοποιητικές εξηγήσεις από τους ερμηνευτές. Πολλά λόγια είναι δυσνόητα, διότι αναφέρονται σε πνευματικά και μυστηριώδη πράγματα. Η Καινή και η Παλαιά Διαθήκη, αν και ελληνικά κατά τη μορφή, θεωρούνται ουσιαστικά εβραϊκά, με αποτέλεσμα πολλές σημασίες να αγνοούνται στην ερμηνεία.

Η λέξη "ειρήνη" π.χ. για τους Έλληνες σημαίνει "ειρήνη, ησυχία, γαλήνη, ηρεμία", ενώ για τους Εβραίους έχει πολλές άλλες σημασίες, όπως "αγαθό, καλό", "ευλογία", "θεραπεία, υγεία", "πλούτος", "δύναμι", "χαρά" κ.ά. Μικρές λέξεις, όπως το "γαρ", το "ουν", "ότι", έχουν σημασίες που συχνά παραλείπονται, οδηγώντας σε άστοχες ερμηνείες. Ως αποτέλεσμα, οι νέες ερμηνείες των δυσκόλων χωρίων της Γραφής συνοψίζονται σε τρεις τόμους με τίτλο "Ερμηνεία δυσκόλων χωρίων της Γραφής", αποδεικνύοντας την ανάδειξη της σημασίας αυτών των χωρίων με σοβαρή και ισχυρή επιχειρηματολογία.