Στην "Ελληνική Βανδέα" γίνεται μια περιεκτική καταγραφή της ιστορίας των επισήμων, κρατικών Ταγμάτων Ασφαλείας, τα οποία συγκροτήθηκαν από την τελευταία κατοχική κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη το 1943-44. Η παρουσία τους στην ελληνική σκηνή περιγράφεται σε συνδυασμό και παράλληλα με την καταγραφή της ιστορίας της περιόδου 1940-45, από τον πόλεμο του 1940-41, τα γεγονότα της Κατοχής εντός και εκτός Ελλάδος, την αντίσταση και τον κατοχικό εμφύλιο, το κίνημα του Δεκέμβρη 1944 και την επιστροφή της χώρας σε πολιτική και πολιτειακή νομιμότητα. Με το αίσθημα ευθύνης και ειλικρίνειας που τον διακρίνει σε όλα τα προηγούμενα έργα του, ο συγγραφέας περιγράφει και αναλύει τα γεγονότα, χωρίς να παραλείπει να κρίνει τους πρωταγωνιστές τους. Με μεθοδικότητα και τεκμηρίωση, χωρίς αποφυγές και στρογγυλοποιήσεις, παρουσιάζει τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές τους. Ο Μπουγάς δεν προσπαθεί να παραμείνει αμέτοχος, χωρίς προσωπική γνώμη, όταν περιγράφει γεγονότα, αποφάσεις, ενέργειες ή παραλείψεις που στοίχισαν στην Ελλάδα και τον λαό της. Με τόλμη και ιστορική ακρίβεια παρουσιάζει ένα δύσκολο θέμα, όπως είναι τα Τάγματα Ασφαλείας, που είτε αποφεύγονται από τους ιστοριογράφους της περιόδου ή πετροβολούνται χρησιμοποιώντας κλισέ χαρακτηρισμούς που δεν τους ανήκουν, ούτε τα αντιπροσωπεύουν. Παρόμοια είναι η αντιμετώπιση της Βρετανικής ανάμειξης στα ελληνικά πράγματα, εντός και εκτός Ελλάδος, την υλική και οικονομική βοήθεια στην ένοπλη αντίσταση και τη μεταχείριση της ελληνικής κυβέρνησης εξωτερικού εκ μέρους των Βρετανών στρατιωτικών και πολιτικών αρχών. Ο συγγραφέας, παρουσιάζοντας και ερμηνεύοντας αυτά τα γεγονότα ευελπιστεί να συμβάλλει σε μια πιο ισορροπημένη συλλογική μνήμη της ιστορίας της περιόδου 1940-45 για την εθνική αντίσταση, τα Τάγματα Ασφαλείας και τον διφορούμενο ρόλο της Μεγάλης Βρετανίας.