Ο παράνομος γιος ενός γαιοκτήμονα και της κοινής του σύζυγοι, ο Αρκάντι Ντολγκορούκι, έχει ελάχιστα δει τους γονείς του κατά την διάρκεια της ζωής του. Σε μια αφήγηση που συνδυάζει την φάρσα και τον παθολογικό δραματισμό, ο Ντοστογιέσκι περιγράφει την επίσκεψη του Αρκάντι στην Αγία Πετρούπολη στην αναζήτηση της 'τυχαίας οικογένειας' που κυριαρχούσε στα όνειρά του. Η σύγκρουση μαζί τους δεν εξελίσσεται ακριβώς όπως την φαντάστηκε. Αυτό το σχετικά μεταγενέστερο μυθιστόρημα, γραμμένο στην τελευταία δεκαετία της ζωής του συγγραφέα, αποτυπώνει την εξωστρέφεια και τις αμηχανίες, την ευτυχία και τη δυστυχία της εφηβείας σε όλη της την αβεβαιότητα και ασυναρτησία.