Στην ελληνική μυθολογία, μέσα από το ταξίδι των Αργοναυτών και μέσα από τις αφηγήσεις του Ηροδότου, του πρώτου μεγάλου Έλληνα ιστορικού της Κλασικής εποχής, η Μαύρη Θάλασσα παρουσιάζεται σαν μια βόρεια μυθική χώρα που προσφέρεται για εξερεύνηση και εμπορική εκμετάλλευση. Τα ελληνικά καράβια μετέφεραν μέταλλα και άλλες πρώτες ύλες, δημητριακά και αλίπαστα πίσω στην Ελλάδα, ενώ οι ελληνικές αποικίες, που ιδρύθηκαν στα παράλια από τον 7ο π.Χ. αιώνα, έφεραν και μεταφύτευσαν στη Μαύρη Θάλασσα τους ελληνικούς πολιτειακούς, θρησκευτικούς και πολιτιστικούς θεσμούς. Πρόκειται για μια μακραίωνη ιστορία, η οποία, με πολλές τοπικές διαφοροποιήσεις, συνεχίστηκε ως τον 20ό αιώνα. Στις μέρες μας γενεές Ελλήνων από τον Εύξεινο Πόντο εγκαταστάθηκαν στη Βρετανία, όπου αποτελούν ένα κοινωνικά αναγνωρισμένο και δραστήριο μέλος της κοινότητας. Όμως με την αναγκαστική Ανταλλαγή των πληθυσμών μετά το 1922, μεγάλο μέρος των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τους χώρους στους οποίους είχε ζήσει για ένα τόσο μεγάλο διάστημα. Μαζί τους έφεραν πολλά οικογενειακά και εκκλησιαστικά κειμήλια που τους συνέδεαν με το παρελθόν.