Το βιβλίο υιοθετεί ένα κριτικό μέτρο και εστιάζει στην εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών του δικαίου της ΕΕ από τα κυπριακά δικαστήρια, με έμφαση στον τομέα του δημόσιου δικαίου. Η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας όσον αφορά τις συνταγματικές αρχές του δικαίου της ΕΕ (αρχή της υπεροχής και άμεσης αποτελεσματικότητας) αναλύεται διεξοδικά με αναφορά στη σχετική εθνική νομολογία και έχει ως πυξίδα την καθιερωμένη νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ (CJEU).

Η ίδια προσέγγιση εφαρμόζεται σχετικά με τις δομικές αρχές του δικαίου της ΕΕ (υποχρέωση ερμηνείας και προδικαστικές παραπομπές). Επιπλέον, το βιβλίο εξετάζει δύο μελέτες περίπτωσης προκειμένου να αξιολογήσει την επίδραση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ειδικά πολύπλοκους τομείς του δικαίου της ΕΕ (διατήρηση δεδομένων και ελεύθερη κίνηση μελών οικογενειών πολιτών της ΕΕ).

Συνολικά, η μονογραφία εντοπίζει και εξηγεί τη νομολογία που σχετίζεται με την ΕΕ του Ανωτάτου Δικαστηρίου και προτείνει συγκεκριμένες βελτιώσεις στην κυπριακή προσέγγιση. Επιπλέον, η ανάλυση τοποθετείται στο ευρύτερο πλαίσιο του κυπριακού δημόσιου δικαίου, και το συμπέρασμα που προκύπτει εντοπίζει συστημική απόκλιση από την παραδοσιακή προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε άλλους τομείς του δημόσιου δικαίου.

Το έργο είναι απαραίτητο για κάθε φοιτητή του κυπριακού δημόσιου δικαίου και του δικαίου της ΕΕ και είναι χρήσιμο για οποιονδήποτε ασχολείται με τη μελέτη της συνύπαρξης εθνικών και υπερεθνικών νομικών τάξεων.