Το αρπαγόφυτο, Harpagophytum procumbens, ανήκει στην οικογένεια των Πηδαλιιδών (Pedaliaceae). Είναι ένα έρπον ποώδες, πολυετές φυτό με μια ανθεκτική κεντρική ρίζα. Τα φύλλα του είναι ακανόνιστα και γκριζοπράσινα, ενώ τα άνθη του έχουν σχήμα τρομπέτας με κόκκινα, μωβ και ροζ χρώματα. Οι καρποί του είναι ξυλώδεις, ωοειδείς και περιέχουν μαύρους και καφέ σπόρους.

Συνήθως ευδοκιμεί σε πεδινές περιοχές και αμμόλοφους, και έχει συνδεθεί με το ξηρό αμμώδες τοπίο της ερήμου Καλαχάρι. Η παραδοσιακή χρήση του φυτού έχει γίνει γνωστή από τους ντόπιους της Ν. Αφρικής στους Ευρωπαίους κατακτητές. Μελέτες έχουν δείξει ότι η χρήση του φυτού για 8-12 εβδομάδες μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη φυσική λειτουργία του οργανισμού σε ανθρώπους με οστεοαρθρίτιδα.

Η κύρια ουσία του φυτού που ευθύνεται για την αποτελεσματικότητα του είναι η αρπογοζίδη και η Β-σιτοστερόλη. Η αξία του αρπαγόφυτου στην αντιμετώπιση της αρθρίτιδας, των ρευματισμών και των μυοσκελετικών πόνων είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη. Επιπλέον, το αρπαγόφυτο έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες χάρη στους ιριδοειδείς γλυκοζίτες που περιέχει.

Η αποξηραμένη ρίζα του φυτού χρησιμοποιείται σε τσάι, κάψουλες και ταμπλέτες. Για την παρασκευή αφεψήματος, βράζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού με τρίμματα αποξηραμένης ρίζας σε ενάμιση φλιτζάνι νερό για 15 λεπτά και σουρώνουμε. Η ημερήσια δοσολογία δεν πρέπει να ξεπερνά τα 2-2,6 γραμμάρια.

Προφυλάξεις: Δεν συνιστάται η λήψη του από διαβητικούς χωρίς ιατρική καθοδήγηση, ούτε από άτομα με ρυθμιστική θεραπεία πίεσης ή έλκος στομάχου. Το βότανο μπορεί να προάγει την έκκριση του οξέος στο στομάχι, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε άτομα με πεπτικό έλκος ή γαστρίτιδα.