Τα Klonoa είναι μια αδικημένη σειρά από 2,5D platformer με δυο βασικά παιχνίδια για PS1 και PS2. Αυτά τα 2 είναι σε αυτό το πακέτο σε remaster.

Ελέγχεις τον Klonoa. Ένα περίεργο λαγουδάκι/γατί (κανείς δεν ξέρει σίγουρα τι είναι) σε έναν κόσμο των ονείρων.
Στο πρώτο παιχνίδι Door to Phantomile ζεις στο κόσμο του Phantomile, όπου βλέπεις ένα όνειρο για ένα πλοίο που πέφτει στο χωριό σου, το οποίο γίνεται πραγματικότητα και με τον φύλο σου Huepaw πάτε να δείτε τι συμβαίνει, όπου ανακαλύπτετε ότι 2 μυστιριόδες οντότητες απήγαγαν την Ντίβα που με το τραγούδι της αναγεννά τον κόσμο, και τώρα ψάχνουν ένα μυστιριόδες μενταγιόν.
Στο δεύτερο παιχνίδι Lunatias Veil ο Klonoa ξυπνάει στο κόσμο της Lunatia όπου βοηθάει την Lolo, μια μαθητευόμενη Ιερέα, να χτυπήσει 4 καμπάνες και να σώσει τον κόσμο από μια μυστηριώδη 5η καμπάνα που θα φέρει το χάος.
Οι ιστορίες και στα δύο είναι χαριτωμένες όσο δεν γίνεται, φτιαγμένες σαν παιδικό παραμύθι. Οι χαρακτήρες μιλάν αλαμπουρνέζικα, και έχουν απλές προσωπικότητες. Ωστόσο και τα δύο παιχνίδια έχουν εξαιρετικές απρόσμενες ανατροπές όσο προχωράς προς στο τέλος, καθώς και στιγμές που θα σε κάνει να δακρύσεις.

Το Gameplay είναι εξίσου φανταστικό. Ο Klonoa εχει ένα δαχτυλίδι, που όταν έχει μια μαγική οντότητα μέσα του όπως ο Huepaw, πιάνει και φουσκώνει τους εχθρούς και μπορεί να τους πετάει ή να αναπηδάει σε αυτούς σαν πλατφόρμες. Το παιχνίδι είναι εύκολο στην αρχή, και δύσκολο στο τέλος, με τα chalenge και puzzles στις τελευτές πίστες να είναι παρανοϊκά δύσκολα. Ο χειρισμός είναι εξίσου άμεσος, και θα ξες ότι όταν χάνεις είναι δικό σου φταίξιμο.
Τα παιχνίδια ήταν και είναι τα μόνα που εκμεταλλεύονται τον 2,5D χειρισμό (δισδιάστατος χειρισμός σε τρισδιάστατα γραφικά) καλλίτερα από κάθε άλλο 2,5D στην αγορά ακόμη και σήμερα.

Το τομέας που χάνουν τα παρόν remaster είναι στα γραφικά, κυρίως λόγω της πηγής τους.
Το πρώτο παιχνίδι είναι βασισμένο στο remake του Wii που αντικατέστησε τα sprite των χαρακτήρων με πολυγωνικά γραφικά, και να FMV με in-game cutscenes, και αυτή η έκδοση επανάφερε όλες τις μικροαλλαγές του Wii για να τα κάνει όλα όπως ήταν στο PS1 με εξαίρεση τα παραπάνω. Όταν το παιχνίδι ήταν sprites συγχωρούσες το φτωχό animation στα cutscenes, και τα opening και ending του παιχνιδιού είναι σαφέστατα πολύ χειρότερα τώρα που είναι με in-game γραφικά. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι εξίσου φτωχά, καθώς φτιαχτήκαν με βάση τα pre-rendered sprites του PS1.
Το δεύτερο παιχνίδι ειχε στο PS2 Cell-shaded γραφικά που εδώ τα βγάλανε. Χωρίς αυτά, τα μοντέλα που κανονικά σκόπευαν να μοιάζουν με cartoon, εδώ φαίνονται απλά φτωχά.
Και τα δύο remaster, αν εξαιρέσεις τα θέματα της πηγής τους, έγιναν με μεράκι, βελτιώνοντας την ανάλυση, τα textures και τα χρώματα, ώστε να μοιάζει η ποιότητα μεταξύ τους σαν να βγήκαν την ίδια μέρα. Πρέπει να εχεις στο νου ότι παίζεις παιχνίδια 20 ετών.

Και τα δύο παιχνίδια είναι 2 αδικημένα διαμαντάκια. Αν εισαι φαν του Kirby, θα εισαι σαν στο σπίτι σου, καθώς αυτά είναι πολύ πιο επιδέξια φτιαγμένα.