Θεωρώ ότι είναι μια αξιοπρεπέστατη ραπτομηχανή οικιακής χρήσης, ιδίως για την τιμή της! Τονίζω την οικιακή χρήση, γιατί σημαίνει ότι καλύτερο είναι σε σημεία με πολλές στρώσεις ύφασμα να σταματάμε το μοτέρ και να δουλεύουμε χειροκίνητα με τον τροχό για μεγαλύτερο έλεγχο, γιατί με το μοτέρ η βελόνα μπορεί να βρει κόντρα και να σπάσει.

Ακολουθούν κάποια πράγματα που θεωρώ θετικά της μηχανής:
1. Γεμίζει εύκολα τις μπομπίνες.
2. Η κλωστή περνιέται εύκολα για να είναι έτοιμη για γάζωμα.
3. Οι οδηγίες χρήσης είναι αρκετά περιγραφικές.
4. Η τάση της κλωστής και η απόσταση του γαζιού είναι ικανοποιητικά προσαρμόσιμες στις αλλαγές που κάνουμε στους αντίστοιχους δύο μοχλούς.
5. Αρκετά ήσυχη κατά το γάζωμα, δε έχασε κανένα γαζί κατά αυτούς τους 3 πρώτους μήνες χρήσης, και είναι μικρή/ελαφριά για την αποθήκευση.
6. Περιλαμβάνει και άλλους τύπους ποδιών και βελονών, και μπορούμε να αγοράσουμε και άλλους για πιο εξειδικευμένες χρήσεις.

Ακολουθούν κάποια πράγματα που θεωρώ ότι θα μπορούσε να βελτιωθεί:
1. Το καλώδιο θα μπορούσε να είναι μακρύτερο, ιδίως από το πεντάλ μέχρι τη μηχανή. Στο γραφείο που τη χρησιμοποιώ, λόγω διαρρύθμισης, φτάνει ίσα-ίσα.
2. Ο τροχός στα δεξιά είναι πολύ μικρότερης διαμέτρου σε σχέση με παλιότερα μοντέλα, κάνοντας ιδιαίτερα κοπιαστική τη χειροκίνητη χρήση η οποία είναι συχνή σε οικιακές μηχανές.
3. Για να αλλάξουμε σε οπίσθιας κατεύθυνσης γάζωμα, υπάρχει ένας μοχλός, ο οποίος όμως έχει επαναφορά (δεν είναι διακόπτης), που σημαίνει ότι επιστρέφει στο εμπρόσθιας κατεύθυνσης γάζωμα άμα πάρουμε το χέρι από πάνω του. Αυτό δημιουργεί κάποια θέματα χειρισμού, γιατί το πάτημα του μοχλού απασχολεί το ένα μας χέρι, και αναγκαζόμαστε να γαζώνουμε μόνο με το άλλο. Για παράδειγμα, αν θέλουμε να κάνουμε οπίσθιας κατεύθυνσης γάζωμα σε πολλές στρώσεις ύφασμα, και άρα μάλλον χειροκίνητα με τον τροχό, είναι πρακτικά αδύνατο, γιατί το ένα χέρι θα είναι στο μοχλό και το άλλο στον τροχό. Παλιότερα μοντέλα είχαν μοχλό/διακόπτη που έμενε στη θέση του οπίσθιου γαζώματος, αλλά η εταιρία για δικούς της λόγους (οικονομικούς, ασφαλούς χρήσης, μη-συχνής χρήσης του οπίσθιου;) το κατάργησε.
4. Θεωρώ ότι έγιναν κακές επιλογές για τη θέση και το υλικό του λευκού, πλαστικού μοχλού για την ανύψωση του ποδιού με τη βελόνα. Αναφορικά με τη θέση, όταν είναι κατεβασμένο το ποδαράκι, ο μοχλός είναι στραμμένος προς τα κάτω (η άκρη του απέχει μόνο 3 εκατοστά από τη βάση γαζώματος), και βρίσκεται στα δεξιά του ποδιού, που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να τον χτυπήσουμε με το δεξί χέρι καθώς γαζώνουμε, όπως κι επίσης όταν τοποθετούμε ή αλλάζουμε κατεύθυνση σε ένα ογκώδες ύφασμα (συχνά ο μοχλός γαντζώνεται στο ύφασμα). Αναφορικά με το υλικό, και σε συνδυασμό με τη θέση, υπάρχει κίνδυνος ο μοχλός να σπάσει λόγω του πλαστικού του υλικού. Παλιότερα μοντέλα είχαν το μοχλό ακριβώς πίσω από το ποδαράκι, και τοποθετημένο ψηλότερα και διακριτικότερα, στο σώμα της μηχανής.
5. Φοβάμαι μήπως το όλο πλαστικό της μηχανής δεν αντέξει στο χρόνο, πχ πόσα άνοιξε-κλείσε να αντέξει το πλαστικό κουτί που κρύβει τη μπομπίνα και τον αποθηκευτικό χώρο... Αλλά τι να κάνουμε για αυτό, αφού ζούμε στα πλαστικά χρόνια...
6. Η τοποθέτηση της μπομπίνας κάτω είναι λίγο, πολύ λίγο δύσκολη, ή τουλάχιστον εμένα λίγο με παιδεύει. Ίσως να μπορούσαν να το έκαναν πιο εύκολο, ιδίως αν σκεφτούμε ότι απευθύνεται και σε (κυρίως) γεροντότερους χρήστες.