Όλα αρχίζουν με μια μικρή αφίσα καρφωμένη σε μια βελανιδιά. «Το τσίρκο των θαυμάτων του Τζάσπερ Τζούπιτερ!» φωνάζει κάποιος. «Τι είναι αυτό;» «Το πιο καταπληκτικό θέαμα του κόσμου!» Όλοι σπρώχνονται μπροστά για να δουν, πλαταγίζοντας τις γλώσσες τους δύσπιστα, φωνάζοντας. Μια γυναίκα τσιρίζει, «Μάζεψε τα ξερά σου!» Από ένα κενό ανάμεσα στις μασχάλες, η Νελ καταφέρνει να δει ένα μικρό μέρος της αφίσας. Τα χρώματα τραγουδάνε, κυριαρχεί το έντονο κόκκινο και γύρω γύρω υπάρχει μια χρυσή μπορντούρα. Βλέπει την εικόνα μιας γυναίκας με γένια, που φοράει κόκκινο αμάνικο σακάκι και έχει κόκκινα φτερά στερεωμένα στα μποτίνια της. «Η Στέλλα το Αηδόνι, τριχωτή σαν αρκούδα!» Η Νελ σκύβει πιο κοντά προσπαθώντας να δει ολόκληρη την αφίσα, να διαβάσει τις καλλιγραφικά γραμμένες λέξεις. «Η Μίνι, το περίφημο μεγαθήριο», ένα τεράστιο γκρίζο πλάσμα με μακριά μουσούδα, «Μελαχρινή, η Ουαλή γιγάντισσα. Το μικρότερο μουσείο αξιοπερίεργων του κόσμου» – ένα σκίτσο μ’ έναν λευκό κροκόδειλο μέσα σε μια γυάλα, το πουκάμισο ενός φιδιού.

Πάνω πάνω στην αφίσα, τρεις φορές μεγαλύτερο απ’ όλες τις άλλες εικόνες των ζώων και των καλλιτεχνών του τσίρκου, δεσπόζει το πρόσωπο ενός άνδρα. Έχει πολύ τσιγκελωτό μουστάκι και κρατάει ένα μπαστούνι σαν κεραυνό. «Ο Τζάσπερ Τζούπιτερ», διαβάζει, «σόουμαν, παρουσιάζει έναν εκθαμβωτικό θίασο από ζωντανά αξιοπερίεργα». «Τι θα πει ζωντανό αξιοπερίεργο;» ρωτάει τον αδελφό της. Εκείνος δεν αποκρίνεται. Όπως στέκεται εκεί, ξεχνάει τις ατέλειωτες ώρες που είναι αναγκασμένη να περνάει κάθε μέρα κόβοντας και δένοντας σε μάτσα βιολέτες και νάρκισσους, τα αναρίθμητα τσιμπήματα από τις μέλισσες που της γεμίζουν πρηξίματα τα χέρια, τον ανοιξιάτικο ήλιο που της ψήνει το δέρμα, ώσπου μοιάζει ζεματισμένο. Ο θαυμασμός τής φλογίζει την καρδιά. Το τσίρκο έρχεται εδώ, στο μικρό χωριό τους. Θα στήσει την τεράστια σκηνή του στ’ ασπρισμένα από τη θαλασσινή αρμύρα χωράφια πίσω από το σπίτι τους, θα βάψει τον ουρανό με πιτσιλιές από εξαίσια χρώματα, και από μέσα του θα ξεχυθούν ζογκλέρ που θα κάνουν ταχυδακτυλουργικά με μαχαίρια, και εξωτικά ζώα, και κορίτσια που θα περπατούν καμαρωτά στους δρόμους θαρρείς και είναι δικοί τους.