Οι μαθησιακές δυσκολίες αποτελούν την πολυπληθέστερη κατηγορία ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών και απασχολούν σημαντικό αριθμό μαθητών, γονέων, εκπαιδευτικών και ερευνητών από πολλούς επιστημονικούς χώρους. Η φύση των ειδικών μαθησιακών δυσκολιών στην ομάδα των οποίων ανήκει η δυσλεξία καθώς και η ελλιπής ενημέρωση συχνά έχουν εμποδίσει τη λήψη των κατάλληλων εκπαιδευτικών μέτρων αντιμετώπισης, με αποτέλεσμα τη σύγχυση και την ταλαιπωρία των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες και των οικογενειών τους. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποσπασματικά, παρά μόνο στο πλαίσιο όλων των παραγόντων του συστήματος μέσα στο οποίο ζει και αναπτύσσεται ο μαθητής. Κυρίαρχη θέση στο σύστημα αυτό κατέχει ο εκπαιδευτικός, ο οποίος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη διαδικασία υποστήριξης και αντιμετώπισής τους. Καθίσταται, λοιπόν, αναγκαία η κριτική ανάλυση όλων εκείνων των χαρακτηριστικών του εκπαιδευτικού, που τον αναγάγουν σε κεντρικό  ρυθμιστή της παιδαγωγικής πράξης και σχετίζονται με τη δράση του στο σχολικό πλαίσιο. Παράλληλα, στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών αναγκών της διαπολιτισμικής τάξης, η διερεύνηση των εκπαιδευτικών αντιλήψεων και των ενδεικνυόμενων πρακτικών αποτελεσματικής υποστήριξης των δίγλωσσων μαθητών με δυσλεξία, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύεται η πολυδιάστατη και ποικιλόμορφη πλευρά της. Αν και οι λόγοι, για τους οποίους οι μαθητές δεν υποστηρίζονται επαρκώς στο πλαίσιο της γενικής τάξης, ποικίλλουν, η εργασία αυτή ευελπιστούμε ότι θα προάγει την κατανόηση του τρόπου με τον οποίον οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν τους μονόγλωσσους ή δίγλωσσους μαθητές τους με δυσλεξία, και στο μερίδιο που της αναλογεί θα συμβάλει στην ορθότερη αντιμετώπιση της δυσλεξίας στο σχολικό πλαίσιο.