Η ιστορία της Γης και των οργανισμών που συντηρεί είναι πολύ πιο μεγαλειώδης από οποιοδήποτε χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ, γεμάτη ανατροπές αντάξιες ενός μπεστ σέλερ αγωνίας. Πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια νωρίτερα, ένας μικρός πλανήτης δημιουργήθηκε από τη συσσώρευση λιθωδών συντριμμάτων που περιφέρονταν γύρω από έναν σχετικά νεαρό αστέρα. Στα πρώτα της χρόνια η Γη ζούσε στο χείλος του ολέθρου, καθώς βομβαρδιζόταν από κομήτες και μετεωρίτες, ενώ ταραγμένοι ωκεανοί μάγματος κάλυπταν την επιφάνεια και τοξικά αέρια έπνιγαν την ατμόσφαιρα. Με τον καιρό, εντούτοις, ο πλανήτης άρχισε να ψύχεται. Ήπειροι δημιουργήθηκαν μόνο και μόνο για να κομματιαστούν κι αργότερα να συγκρουστούν, κάνοντας να ξεπεταχτούν εντυπωσιακές οροσειρές, που οι περισσότερες χάθηκαν με το πέρασμα του χρόνου. Η κατανόηση της ιστορίας της Γης μάς βοηθά να συνειδητοποιήσουμε το πώς δημιουργήθηκαν όχι μόνο τα βουνά, οι ωκεανοί, τα δέντρα και τα ζώα γύρω μας, μα και ο χρυσός, τα διαμάντια, ο γαιάνθρακας, το πετρέλαιο, ως κι ο ίδιος ο αέρας που αναπνέουμε.

Και, με αυτό τον τρόπο, η ιστορία του πλανήτη μάς προσφέρει το αναγκαίο πλαίσιο για να κατανοήσουμε πώς οι ανθρώπινες δραστηριότητες μεταμορφώνουν τον κόσμο τον εικοστό πρώτο αιώνα. Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, το σπίτι μας ήταν αφιλόξενο για τους ανθρώπους, και μάλιστα ένα από τα πιο διαχρονικά μαθήματα που μας δίνει η γεωλογία είναι το πόσο φευγαλέα, εύθραυστη και πολύτιμη είναι η τωρινή μας στιγμή. Στις μέρες μας τα πρωτοσέλιδα μοιάζουν συχνά βγαλμένα από την Αποκάλυψη του Ιωάννη: πρωτόγνωρες φωτιές στην Καλιφόρνια, στις φλόγες ο Αμαζόνιος; ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών στην Αλάσκα και επιταχυνόμενη τήξη των παγετώνων στη Γροιλανδία; γιγάντιοι τυφώνες σαρώνουν την Καραϊβική και τις ακτές του Κόλπου του Μεξικού, ενώ πλημμύρες «εκατονταετίας» κατακλύζουν τις αμερικανικές μεσοδυτικές πολιτείες όλο και πιο τακτικά.