Πρόκειται για ένα τολμηρό ερωτικό μυθιστόρημα από Ελληνίδα συγγραφέα τον οποίο μου άρεσε αρκετά και ομολογώ ότι ξαφνιάστηκα.

Η ιστορία ακολουθεί τον Αλεξάντερ, ένα δισεκατομμυριουχο playboy στη Νέα Υόρκη και την Σκάι, κόρη πλούσιας οικογένειας που εργάζεται στην οικογενειακή εταιρεία ως σύμβουλος δημοσίων σχέσεων που αναλαμβάνει το πρότζεκτ των επιχειρήσεων του Αλεξ αφού τον έχει γνωρίσει με ένα κάπως ανορθόδοξο τρόπο νωρίτερα. Οι δύο τους μπλέκονται σε μια συμφωνία γάμου και ερωτεύονται βαθιά υπό την απειλή της αλήθειας πίσω από τη συμφωνια που φέρει κινδύνους για τη σχέση τους και τις οικογένειες τους. Από τη πρώτη σελίδα είναι πολύ έντονο το ερωτικό στοιχείο και ομολογώ ότι για τις πρώτες 100 σελίδες ίσως και να μου φάνηκε πολύ γιατί δεν είμαι συνηθισμένη σ αυτό το είδος και μου έλειπε η πλοκή. Μόλις όμως πέρασα το κομμάτι αυτό ήρθε και εγκατασταθηκε μια τρομερή πλοκή που χτιζόταν και χτιζόταν με πολύ αριστοτεχνικο τρόπο και μου άρεσε αρκετά. Βέβαια ίσως να μου άρεσε τόσο πολύ που μετά το plot twist μου φάνηκε πιο ήπιο αλλά ομολογώ ότι σαν ιστορία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Σίγουρα αποτελεί μια εξαιρετική προσπάθεια συγγραφής ερωτικού μυθιστορηματος από Ελληνίδα συγγραφέα και το στηρίζω πολύ σαν εγχείρημα καθώς πρόκειται για ένα πολύ καλό βιβλίο γεμάτο ερωτισμό, ζωντανές εικόνες και έξυπνους διαλόγους που δεν σ αφήνουν να το αφήσεις από τα χέρια σου!

Η συγγραφέας ξέρει να δημιουργεί ιστορίες και να δίνει ακριβώς αυτό που θα καταρράκωσει την αναγνώστρια ΟΥΤΩΣ ΩΣΤΕ να την δημιουργήσει έντονα συναισθήματα και μετά η χαρά της σκηνής - κάθαρσης είναι ακόμα μεγαλύτερη. Ωστόσο είναι απογοητευτικό το πώς η αισθηματική λογοτεχνία ΚΑΙ σε αυτό το βιβλίο πάλι πέφτει στα στερεότυπα της αφελούς παθητικής γυναίκας,που μπανει σε τοξικές καταστάσεις γτωδεν αγαπάει αρκετά τον εαυτό της για να φύγει και να διαφυλάξει την αξιοπρέπεια της. Κανένας άνδρας δεν θα άφηνε τον εαυτό του να ποδοπατηθει συναισθηματικά όπως η πρωταγωνίστρια. Επιπλέον οι ερωτικές σκηνές για άλλη μια φορά δείχνουν μια παθητική ηρωίδα,που μόνο της κάνουν -δεν κάνει. Είναι 2025 ,ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι οι γυναίκες ΘΈΛΟΥΜΕ για εμάς; Όπως επίσης και το κλισέ της αβγαλτης (ευτυχώς στο συγκεκριμένο δεν την περιέγραψαν ως παρθένα) αλλά έχει πάει με 2 ΕΝΩ ΑΥΤΟΣ παραφραζω "κάθε βράδυ γα.......σα κι άλλη" ΕΛΕΟΣ. ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΚΛΙΣΕ του άνδρα που έχει πάρει τα φύλλα και τα δέντρα και της αβγαλτης. Κούρασε. καλό βιβλίο , αλλά παραπέμπει σε πολύ ΚΑΚΑκλισέ. ΒΑΛΑΝΤΩΣΑ στη σκηνες που την εξευτελίζε και αυτή εκεί "μπορώ να τον αλλάξω". Όχι δεν μπορείς ,σήκω φύγε και αγαπα σε. Τα αισθηματικά έργα έχουν ως αναγνωστικό κοινό κυρίως τις γυναίκες οπότε τα έργα που συνεχίζουν να κάνουν τις γυναίκες ηρωίδες και άρα και τις αναγνωστριες που ταυτίζονται με τις πρώτες, να πονάνε , να εξευτελίζονται και ταπεινώνονται, δεν είναι τα κατάλληλα για γυναικείο κοινό άσχετα αν μετά μας ανεβάζεις στα συναισθήματα χαράς.