Έχω κάτι να εξομολογηθώ. Βασικά, δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι δε μου αρέσει το τρέξιμο. Το δεύτερο ότι δεν είμαι καλός υποδηματοποιός. Και με αυτό εννοώ πως το ταλέντο μου δεν ήταν ποτέ η υποδηματοποιία. Αυτό ίσως σας προκαλέσει απορία, αφού το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι για τον ιδρυτή της Reebok και έχει τίτλο Ο υποδηματοποιός. Ταυτόχρονα, ίσως αισθάνεστε περιέργεια. Θα έπρεπε. Η ιστορία μου, η ιστορία της Reebok, δεν είναι μια συνηθισμένη επιχειρηματική ιστορία για το πώς δούλεψα σκληρά, σκυμμένος πάνω από ένα καλαπόδι για τριάντα πέντε χρόνια. Ούτε πρόκειται για ένα προβλέψιμο ταξίδι σε ένα προδιαγεγραμμένο μονοπάτι ή μια ιστορία για το πώς ρίσκαρα εκατομμύρια και βγήκα κερδισμένος. Αντίθετα, είναι μια ιστορία προτροπής, που δείχνει πόσο σημαντικό είναι να αρπάξεις την ευκαιρία, όταν σου χαμογελάσει η Θεά Τύχη.
Ωστόσο, έχει και πολλές άλλες πτυχές. Όπως συμβαίνει σε κάθε ιστορία επιτυχίας, η λάμψη και ο πλούτος της διασημότητας και της εμπορικής επιτυχίας έφερε μαζί του μια θυσία, ένα τίμημα. Όταν η καρδιά σου είναι αφοσιωμένη απόλυτα στο πάθος σου, έχει χώρο μόνο για μία αγάπη. Κάποιος είπε: «Δεν μπορείς να φτάσεις στην κορυφή χωρίς να πατήσεις σε μερικά κεφάλια» ή κάτι παρόμοιο. Αλλά εγώ δε λειτουργούσα με αυτό τον τρόπο ή, τουλάχιστον, έτσι θέλω να πιστεύω. Δεν έβλαψα κανέναν κατά τη δημιουργία της επιχείρησης και, αργότερα, του βιβλίου μου. Ίσως, βέβαια, να κάνω και λάθος.