Η θεμελιώδης τετράδα για τις τελευταίες ημέρες του Σωκράτη. Ο Πλάτωνας, από την Αθήνα, ο οποίος έβαλε τα θεμέλια της δυτικής φιλοσοφικής παράδοσης και κατατάσσεται ανάμεσα στους μεγαλύτερους εκπροσώπους της, γεννήθηκε σε μια ευημερούσα και πολιτικά ενεργή οικογένεια περίπου το 427 π.Χ. Στην πρώιμη ζωή του ήταν θαυμαστής του Σωκράτη και αργότερα ίδρυσε τον πρώτο ανώτερο εκπαιδευτικό θεσμό στη Δύση, την Ακαδημία, μεταξύ των πολλών αξιόλογων αποφοίτων της οποίας ήταν ο Αριστοτέλης. Στην παράδοση αποδίδονται στον Πλάτωνα τριάντα πέντε διαλόγοι που αναπτύσσουν τη διαλεκτική μέθοδο του Σωκράτη και είναι γραμμένοι με μεγάλη στιλιστική αρτιότητα, μαζί με την "Απολογία" και δεκατρία γράμματα. Οι τέσσερις έργα αυτού του τόμου αφηγούνται τις συνθήκες της δίκης και εκτέλεσης του Σωκράτη το 399 π.Χ. Στον "Ευθύφρονα", που διαδραματίζεται εβδομάδες πριν από τη δίκη, ο Σωκράτης και ο Ευθύφρων προσπαθούν να ορίσουν την αγνότητα. Στην "Απολογία", ο Σωκράτης απαντά στους κατήγορους του στη δίκη και υπερασπίζεται χωρίς συγγνώμη την φιλοσοφική του πορεία. Στον "Κρίτωνα", μια συζήτηση για τη δικαιοσύνη και την αδικία εξηγεί την άρνηση του Σωκράτη να αποδεχτεί την προσφορά του Κρίτωνα να χρηματοδοτήσει την απόδραση του από τη φυλακή. Και στον "Φαίδο" ο Σωκράτης συζητά την έννοια της μεταθανάτιας ζωής και προσφέρει επιχειρήματα για την αθανασία της ψυχής. Αυτή η έκδοση, που αντικαθιστά την πρωτότυπη έκδοση Loeb από τον Harold North Fowler, προσφέρει κείμενο, μετάφραση και σημειώσεις που είναι πλήρως ενημερωμένες σύμφωνα με τη σύγχρονη έρευνα.