Μετά από 2 και πλέον χρόνια χρήσης στην Αθήνα σημειώνω:
Ναι μεν είναι πολύ φτηνή, αλλά η ποιότητα κατασκευής της είναι ακόμη περισσότερο φτηνότερη. Το σπιράλ είναι σχετικά ανθεκτικό αλλά το πλαστικό ακροφύσιο είναι ελεεινής ποιότητας όπως και το πλήκτρο που ρυθμίζει την ροή σε "κανονική" και "ντους".
Ο μοχλός χειρισμού (ροής και ζεστού/κρύου νερού) έχει "κοφτερές" ακμές (σαν να μην έχει περάσει από σωστή λείανση στην κατασκευή, κα ιμπορεί να ερθίζει να χέρια, ιδίως όταν είναι βρεγμένα) και όλη η κατασκευή της κινούμενης κεφαλής δεν φαίνεται ποιοτική.

Επειδή από την χρήση έπιασε άλατα και ήταν εξαιρετικά δύσχρηστο, έβγαλα το κάτω άκρο του ακροφυσίου για να βουτήξω τον μηχανισμό στο ξύδι ώστε να απομακρυνθιούν τα (πολλά) άλατα.
Με μεγάλη έκπληξη είδα ότι όλος ο μηχανισμός μέσα στο ακροφύσιο αποτελείται από 2-3 χαλαρά πλαστικά εξαρτήματα χωρίς καμμία συναρμογή και με ένα ελατήριο (με ίχνη σκουριάς) να τα συγκρατεί.
Παρ' όλο που προσπάθησα επί 2 ώρες (και πιστεύω ότι "πιάνουν τα χέρια μου"), απέτυχα να ξανατοποθετήσω (δηλ. να επανασυναρμολογήσω) τον μηχανισμό σωστά και πλέον η βρύση λειτουργεί σαν να μην υπάρχει ρύθμιση, δηλ. και με κανονική ροή και ταυτόχρονα με ντους.
Μπαταρία κουζίνας με ωφέλιμη ζωή χωρίς προβλήματα μικρότερη των 3 ετών και με ποιότητα κατασκευής όπως την περιγράφω, νομίζω ότι είναι απολύτως απαράδεκτη και δεν την συνιστώ για απολύτως καμία χρήση, ιδίως σε εγκαταστάσεις που μπορεί να έχουν αυξημένο πρόβλημα αλάτων (π.χ. νησιά), αφού η συντήρησή της μπορεί να είναι "περιπετειώδης".
Καταλαβαίνω ότι από μια μπαταραία τόσο χαμηλής τιμής δεν μπορεί κανείς να έχει απαιτήσεις ποιότητας, αλλά νομίζω ότι αξίζει να προτιμηθεί μια μπαταρία καλύτερης ποιότητας (και ασφαλώς ακριβότερη) από το να χρειάζεται αντικατάσταση μπαταρίας κάθε 3 ή 4 χρόνια (αν λάβουμε υπ' όψη μας και το κόστος του υδραυλικού για την αντικατάσταση).