Η απόφαση για αξιοποίηση του πρώην βασιλικού κτήματος Τατοΐου με ώθησε στην απόφαση να συμβάλω στο μήνυμα εκσυγχρονισμού του, που επιχειρεί να συγκεράσει το παρελθόν με το μέλλον, διατηρώντας τις ιστορικές μνήμες και εγείροντας προβληματισμούς.

Γιατί αυτό ακριβώς είναι και το δικό μου όραμα. Μέσα από τα φλας του φακού και την αποτύπωση του στιγμιότυπου, να φωτίσω στιγμές της Ιστορίας και να δώσω τη δυνατότητα σε παλαιότερους, αλλά και σε νεότερους να κάνουν μια αναδρομή στο παρελθόν, αναζητώντας τη θύμηση ή τη γνώση μέσα από διαφορετικές πηγές.

Προκειμένου να συναντηθούμε χρονικά στο σήμερα, παρά τα διαφορετικά σημεία αφετηρίας του καθενός από εμάς. Καταλύτη σε αυτό το γνωστικό ταξίδι, που έχει πρωταγωνιστές βασιλιάδες και πρίγκιπες, αλλά δεν είναι παραμύθι, αποτέλεσε η φωτογραφία. Σε μια περίοδο πυκνή σε γεγονότα, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Έτσι λοιπόν, με όχημα τις περιγραφές στο ευρετήριο του πατέρα μου, τις αφηγήσεις στα δημοσιεύματα εφημερίδων και περιοδικών της εποχής, που πλαισίωναν και αναδείκνυαν τα σημαντικότερα φωτογραφικά καρέ, καθώς και τα επίκαιρα του Εθνικού Οπτικοακουστικού Αρχείου, προσπάθησα να αναπαραστήσω μια εποχή με μια αφήγηση που μοιάζει σεναριακή.

Η εποχή άλλαζε. Η Κοινωνία των Πολιτών ανέτειλε και έφερνε νέα δεδομένα στην ελληνική κοινωνία. Έτσι, συνέβαλε ουσιαστικά στην ανασκαφή του κτήματος Τατοΐου, αναμένοντας τώρα την ανάδειξή του. Ίσως αδημονώντας.

Το Σχέδιο Τατόι, συνδυαζόμενο με το Σχέδιο Αξιοποίησης Ελληνικού, φαντάζεται κανείς πόσο μεγάλο πλεονέκτημα θα προσδώσει στην Πρωτεύουσα Αθήνα, ως μια σύγχρονη ανταγωνιστική, φιλόξενη, παγκόσμια πόλη.

Η Αλεξία Κουλούρη παίρνει θέση στην μεγάλη προσπάθεια, παρουσιάζοντας ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ βασισμένο σε μια μεγάλη κληρονομιά του αειμνήστου πατέρα της. Ως επαγγελματίας φωτοειδησεογράφος ο Δημήτρης Κουλούρης αφήνει πλούσια παρακαταθήκη από στιγμές ανθρώπων, πρωταγωνιστών της εποχής τους. Μιας εποχής που συμπίπτει με στιγμές ένδοξες αλλά και θλιβερές ενός κτήματος που σωστό θα ήταν να μην σκεπαστεί από τη σκόνη του χρόνου.