Ο Κόμπι ήθελε να δώσει το καλό παράδειγμα και να αφήσει μια παρακαταθήκη που θα άντεχε στον χρόνο. Δεν κατάφερνε να ανταποκριθεί πάντα σ’ αυτή τη φιλοδοξία. Αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του προσπαθώντας και, τελικά, πετυχαίνοντάς το. Για εκατομμύρια ανθρώπους υπήρξε πηγή έμπνευσης – απολαυστικός και αξέχαστος. Υπήρχε δύναμη στο αφιλτράριστο πάθος και στην αφοσίωσή του και κάτι καταπληκτικό στην τραχιά ορμητικότητά του – στη σιγουριά που έδειχνε για τα όνειρά του και στην αποφασιστικότητά του να τα κάνει πραγματικότητα. Πίστευε στο καλό χωρίς ανταπόδοση και περνούσε πολύ χρόνο βοηθώντας άλλους να επωφεληθούν από την εμπειρία και την προσέγγισή του. Ακόμα και τώρα, μετά τον θάνατό του, τα καλύτερα μαθήματά του εξακολουθούν να εμπνέουν και να διδάσκουν. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να μελετήσουμε προσεκτικά τη ζωή του και να δούμε τα βασικά συστατικά που τον έκαναν θρύλο.
Πιο πολύ από το να σκοράρει, ωστόσο, ο Κόμπι λάτρευε το να κερδίζει. Η ομάδα του στο λύκειο κέρδισε το πολιτειακό πρωτάθλημα. Με την επόμενη ομάδα του, τους Λος Άντζελες Λέικερς, κέρδισε πέντε πρωταθλήματα ΝΒΑ. Εκπροσωπώντας τη χώρα του ως μέλος της ομάδας μπάσκετ ανδρών των ΗΠΑ το 2008 και το 2012, κέρδισε δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Συνολικά, υπήρξε ένας από τους μπασκετμπολίστες με τα περισσότερα έπαθλα κι ένας από τους πιο επιτυχημένους παίκτες στην ιστορία του μπάσκετ, MVP και 18 φορές μέλος της ομάδας All-Star, κερδίζοντας τον τίτλο του MVP στο NBA All-Star Game τόσες φορές που η λίγκα έδωσε στο βραβείο το όνομά του.
