Ο Ντιέγκο Ριβέρα (1886–1957) αποτελεί μια έντονη παρουσία στην ιστορία της τέχνης. Με αφοσιωμένες πολιτικές αρχές και μια ταραχώδη ρομαντική ιστορία, υπηρέτησε ταυτόχρονα ως σύζυγος και προστάτης της Φρίντα Κάλο, υποστηρικτής και αντίπαλος της σοβιετικής ένωσης του Στάλιν, καθώς και απελευθερωτής και προδότη του Λέον Τρότσκι. Τα πίνακες του Ριβέρα είναι ζωντανοί, γραφικοί και συχνά μνημειώδεις, φέρνοντας την ίδια πολιτική και παθιασμένη φόρτιση με την προσωπική του βιογραφία. Συνδυάζοντας ευρωπαϊκές επιρροές όπως ο κυβισμός με μια σοσιαλιστική ιδεολογία και μια εξύψωση της αυτόχθονης και λαϊκής κληρονομιάς του Μεξικού, δημιούργησε μια νέα εικονογραφία για την τέχνη και τη χώρα του. Έγινε μία από τις πιο σημαντικές μορφές του μεξικανικού κινήματος τοιχογραφίας και κέρδισε διεθνή αναγνώριση για τις δημόσιες τοιχογραφίες του, στις οποίες παρουσίασε μια ουτοπική αλλά προσιτή όραση ενός μεταανατροπής Μεξικού. Το 1931, ο Ριβέρα ήταν το αντικείμενο της δεύτερης μονογραφικής έκθεσης του MoMA. Αυτό το βιβλίο εξερευνά το μοναδικό μείγμα επιρροής και ιδεολογίας που εξασφαλίζει τη θέση του Ριβέρα ως ενός μοναδικού και ταυτόχρονα καθολικού ζωγράφου, συνδεδεμένου με την ιδιαίτερα ταραχώδη εμπειρία του πρώτου μισού του 20ού αιώνα στο Μεξικό, αλλά και με θέματα όπως η επανάσταση και η ταξική ανισότητα που συνεχίζουν να μας μιλούν σήμερα.