Επιλεγμένο ως το αρχιτεκτονικό βιβλίο της χρονιάς από το Διεθνές Φεστιβάλ Βιβλίου και Κινηματογράφου για την Τέχνη στο Περινιάν της Γαλλίας, το Cosmic Communist Constructions Photographed του Frédéric Chaubin εξερευνά 90 κτίρια σε 14 πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Κάθε μια από αυτές τις δομές εκφράζει αυτό που ο Chaubin θεωρεί την τέταρτη εποχή της σοβιετικής αρχιτεκτονικής, μια άγνωστη άνθιση που έλαβε χώρα από το 1970 έως το 1990. Αντίθετα με τις δεκαετίες του 1920 και του 1950, εδώ δεν αναδύεται καμία "σχολή" ή κύρια τάση. Αυτά τα κτίρια αντιπροσωπεύουν μια χαοτική ώθηση που προήλθε από ένα παρακμάζον σύστημα.

Εκμεταλλευόμενοι την καταρρέουσα μνημειακή δομή, οι αρχιτέκτονες ξεπέρασαν τον μοντερνισμό, επιστρέφοντας στις ρίζες ή καινοτομώντας ελεύθερα. Ορισμένοι από τους τολμηρούς ολοκλήρωσαν έργα που θα ονειρεύονταν οι Κονστρουκτιβιστές (Σανατόριο Druzhba, Γιούλτα), ενώ άλλοι εξέφρασαν τη φαντασία τους με εκφραστικό τρόπο (Παλάτι Γάμων, Τιφλίδα). Ένα θερινό κάμπινγκ, εμπνευσμένο από σκίτσα ενός πρωτότυπου σεληνιακού βάσης, διακηρύσσει την επιρροή του Σουπρεματισμού (κατασκήνωση νέων Prometheus, Μπογάτυρ). Έπειτα έρχεται η “μιλούσα αρχιτεκτονική” που διαδόθηκε τα τελευταία χρόνια της ΕΣΣΔ: ένα κρεματόριο διακοσμημένο με τσιμεντένιες φλόγες (Κρεματόριο, Κίεβο), ένα τεχνολογικό ίδρυμα με ένα ιπτάμενο δίσκο που έχει συντριβεί στην οροφή (Ινστιτούτο Επιστημονικής Έρευνας, Κίεβο), ένα πολιτικό κέντρο που σε παρακολουθεί σαν ο Μεγάλος Αδελφός (Κτίριο των Σοβιέτ, Καλίνινγκραντ).

Στο πάζλ των στυλ τους, με τις εξωτικές στρατηγικές τους, αυτά τα κτίρια είναι εξαιρετικά απομεινάρια ενός παρακμάζοντος συστήματος. Στην ποικιλομορφία και τον τοπικό εξωτισμό τους, μαρτυρούν τόσο τη vast γεωγραφία της ΕΣΣΔ όσο και την επιθανάτια της ζωή του Σοβιετικού κράτους, τα κενά σε ένα διευρυνόμενο δίχτυ. Ταυτόχρονα, αθανατίζουν πολλά από τα ιδεολογικά όνειρα της χώρας και της εποχής της, από μια εμμονή με το σύμπαν μέχρι τη μετενσωμάτωσή της ταυτότητας.

Σελίδες: 312, Έτος Έκδοσης: 0331, Διαστάσεις: 26x26cm