Ο Νίκι Λάουντα αγωνίστηκε στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, αλλά πέρασε την γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου, επιστρέφοντας σε μεγαλύτερη δόξα. Ακόμα και εκείνοι που δεν γνωρίζουν τίποτα για τη Formula One έχουν ακούσει για το ατύχημά του στο Nurburgring το 1976, όταν απεγκλωβίστηκε από την κόλαση της Ferrari του τόσο σοβαρά τραυματισμένος που του χορηγήθηκαν τα τελευταία μυστήρια. Μέσα σε 33 ημέρες, επέστρεψε στους αγώνες στο Μόντζα. Οι πληγές του αιμορραγούσαν, δεν είχε βλέφαρα. Ήταν τρομαγμένος. Έναν χρόνο αργότερα, ανέκτησε τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Στο βιβλίο «Προς την Κόλαση και Πίσω» αποκαλύπτει πώς πάλεψε με τον φόβο για να επιτύχει μία επιστροφή που φάνταζε πέρα από τα ανθρώπινα όρια. Στη συνέχεια, αφηγείται την επική αντιπαλότητα με τον Χαντ, μια ιστορία που δραματοποιήθηκε αργότερα στην ταινία Rush το 2013, και ανατρέχει στην αυστηρή παιδική του ηλικία και την αποδοκιμασία των γονιών του, που πίστευε ότι του έδωσαν μία «εμμονή με την αριστεία». Δεν θα υπάρξει ποτέ κανένας σαν αυτόν.