Κι ανοίξαμε δρόμους. Φέραμε νέες ιδέες στον κλάδο μας. Δουλέψαμε τίμια και καθαρά. Παλέψαμε με όλες μας τις δυνάμεις για να βελτιώσουμε, για να εξυγιάνουμε τους κανόνες του παιχνιδιού.

Γιατί βρεθήκαμε σε ένα δύσκολο χώρο και σε ένα Κράτος, που λες κι ήταν φτιαγμένο για να βάζει εμπόδια στις σωστές εταιρείες, για να συνθλίβει τις σωστές προσπάθειες, λες και ο βασικός του ρόλος ήταν να καλλιεργεί εκείνες τις συνθήκες που ευνοούν το ευκαιριακό κέρδος και διευκολύνουν την ασυδοσία και τον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Κι όμως πετύχαμε! Κερδίσαμε το στοίχημα που χρόνια τώρα έβαζαν οι γύρω μας: `Μα είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι μπορείτε να σταθείτε όρθιοι σε έναν κλάδο σαν τον δικό σας, δουλεύοντας με τον σταυρό στο χέρι, κόντρα στην ελληνική πραγματικότητα; Μα, ακόμα κι αν θέλετε να το παλέψετε τίμια, δεν καταλαβαίνετε ότι δεν θα μπορέσετε να τα βγάλετε πέρα δίπλα στις παντοδύναμες πολυεθνικές πετρελαίου`; Πιστέψτε με ότι ο αγώνας δεν ήταν εύκολος. Κι ίσως γι` αυτό να ήταν πιο ωραίος.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]