Το ελικόπτερο McDonnell-Douglas (Boeing) AH-64 επιλέχθηκε ως νικητής στον διαγωνισμό με το YAH-63 της Bell τον Δεκέμβριο του 1976. Το όνομα Apache κόλλησε στο ελικόπτερο το 1981. Αυτό το εξαιρετικά αποδοτικό μηχάνημα διαθέτει ρότορες τεσσάρων λεπίδων που κινούνται από δύο κινητήρες στροβίλου General Electric T700-701 χωρητικότητας 1696 ίππων. Τα υπολειμματικά φτερά είναι εφοδιασμένα με συμβατικά πτερύγια οπίσθιας ακμής και η ουρά πλάκας βελτιώνει το διαμήκη τιμόνι. Το πλήρωμα δύο ατόμων παίρνει θέσεις η μία μετά την άλλη στην θωρακισμένη καμπίνα. Το κάθισμα του πιλότου βρίσκεται στο πίσω μέρος και ο χειριστής του όπλου / ο πυροβολητής είναι μπροστά. Το κλειδί για την καθολική χρήση του ελικοπτέρου είναι τα συστήματα TADS στη βάση του πυροβολητή και τα συστήματα PNVS που χρησιμοποιεί ο πιλότος. Το TADS είναι ένα σετ δείκτη λέιζερ και αποστασιόμετρο παρακολούθησης στόχου και ένας αισθητήρας υπέρυθρων στραμμένων προς τα εμπρός που αντιγράφεται από την κανονική οπτική. Το σύστημα PNVS είναι ένα ανεπτυγμένο σύστημα FLIR που σας επιτρέπει να πιλοτάρετε ένα ελικόπτερο ακριβώς πάνω από το έδαφος προκειμένου να αποτρέψετε ή να καθυστερήσετε τον εντοπισμό από την αντιαεροπορική άμυνα του εχθρού. Ελικόπτερα Apache συμμετείχαν στην επιχείρηση στον Παναμά το 1989, κατά τη διάρκεια της καταιγίδας της ερήμου το 1991 ή της τελευταίας σύγκρουσης στο Ιράκ (2003). Στα τέλη του 1990 ξεκίνησε η κατασκευή μιας νέας έκδοσης του ελικοπτέρου, εξοπλισμένου με ένα χιλιοστό ραντάρ Martin / Westinghouse Longbow εγκατεστημένο πάνω από το κεφάλι για τον έλεγχο των όπλων. Χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των αντιαρματικών πυραύλων Rockwell AGM-114 Hellfire. Τεχνικά στοιχεία: Τελική ταχύτητα: 300 km/h; ταχύτητα ανάβασης 12,7 m / s, μέγιστη εμβέλεια (χωρίς εξωτερικές δεξαμενές): 689 km, οπλισμός: 30mm Hughes M230A1 Chain Gun fixed-1 κανόνι, και εξωλέμβιοι οπλισμοί - πιο συχνά βλήματα Hellfire.