Τα αποσπάσματα από τα έργα του Ευριπίδη που δεν σώζονται ακέραια: Θερισταί, Θησεύς, Θυέστης, Κρεσφόντης, Μελανίππη κ.ά. Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) καταγόταν από τον Αθηναϊκό δήμο της Φλύας. Παρακολούθησε τη διδασκαλία του Αναξαγόρα, του Πρόδικου και του Πρωταγόρα, και συνδέθηκε φιλικά με τον Σωκράτη.

Για πρώτη φορά πήρε μέρος σε δραματικό αγώνα το 455 και από τότε δίδασκε τακτικά μέχρι τον θάνατό του. Άνθρωπος μάλλον εσωστρεφής και αυστηρός, δεν ευτύχησε στην προσωπική ζωή του. Κατά τα τελευταία του χρόνια εγκαταστάθηκε στη Μακεδονία, προσκαλεσμένος του βασιλιά Αρχέλαου, και εκεί πέθανε.

Στο έργο του αντικατοπτρίζεται το κλίμα της εποχής, με την έντονη επίδραση της σοφιστικής, την αμφισβήτηση και την αναζήτηση των θείων και των ανθρώπινων. Ο Ευριπίδης, ο 'από σκηνής φιλόσοφος', απεικόνισε την τραγικότητα των εσωτερικών συγκρούσεων, και απέδωσε μοναδικά την ποικιλία των ψυχικών παθών και τις διακυμάνσεις της συνείδησης.

Οι νεωτερισμοί του, στη μορφή των έργων και στις ιδέες που εξέφρασε, τον έκαναν συχνά στόχο επιθέσεων. Σώζονται δεκαεννέα δράματά του πλήρη και πολλά αποσπασματικά.