Η Αναγέννηση υπήρξε ένα τεράστιο πολιτιστικό κίνημα, που έφερε μια έκρηξη ενδιαφέροντος για την κλασική φιλοσοφία, τη λογιοσύνη, τις επιστήμες, τις ηθικές αξίες και, πάνω απ’ όλα, την τέχνη.

Η Αναγέννηση στη βόρεια Ευρώπη άνθησε λίγο αργότερα, από τα τέλη του 1400, στην Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Αγγλία, αναδεικνύοντας καλλιτέχνες όπως οι Μπρέγκελ, Ντίρερ, Χόλμπαϊν και Γιαν βαν Άικ.

Ο ουμανισμός έφερε μια στροφή του ενδιαφέροντος από τα εκκλησιαστικά θέματα στα κοσμικά – αυτά δηλαδή που αναδύονταν από το ανθρώπινο πνεύμα. Τα ιδεώδη της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας, διανθισμένα με τη μεσαιωνική έννοια του ιπποτισμού και νέες μορφές πολιτικής εξουσίας, είχαν ως αποτέλεσμα τον απόλυτο οδηγό για τους ηγέτες της Αναγέννησης: τον Ηγεμόνα του Μακιαβέλι.

Στην τυπογραφία η εφεύρεση του επίπεδου πιεστηρίου επέτρεψε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, από κείμενα της αρχαιότητας αλλά και της σύγχρονης εποχής, καθώς νέες ιδέες γεννιόνταν με πυρετώδεις ρυθμούς.