«Δε θέλω να σε κάνω με το ζόρι πατέρα ενός παιδιού...» Το πρόσωπό της στενοχωρημένο, η ολοκλήρωση της γυναίκας, η χαρά της δημιουργίας, ένας πόνος γι' αυτήν. «Τι θα με κεράσεις αν σου πω κάτι ευχάριστο; Δεν είμαι έγκυος, μου ήρθε η περίοδος...». Ψέματα του είχε πει πάλι, ήταν έγκυος... Γιατί; Τι σκοπό είχε, μήπως ήθελε να το κρατήσει;...

«Σ' αγαπώ πολύ περισσότερο από το να σε θέλω μόνο για πατέρα ενός παιδιού... Αποφάσισα να χωρίσω. Εσύ, με παντρεύεσαι;» «Τι να με κάνεις εμένα! Αύριο εσύ θα θέλεις έρωτα κι εγώ τίλιο...». «Γαμώτο μου! Τι σε κάνει να πιστεύεις πως μόνο αυτό έχω στο νου μου; Επειδή μ' αρέσει να παίζω μαζί σου; Δηλαδή, τι είμαι εγώ, αναίσθητη;»

Είναι μία τολμηρή, δροσερή, σύγχρονη, παράξενη ερωτική ιστορία, δοσμένη ρεαλιστικά αλλά, ταυτόχρονα, με μία ρομαντική διάθεση, που δεν πρέπει να διαβαστεί από πουριτανούς, παρωπιδοφόρους, οπισθοδρομικούς, υποκριτές και μεγαλύτερους των εβδομήντα χρόνων.