ΠΟΙΗΣΗ: Λέξη αυθύπαρκτη, αδούλωτη, γεμάτη νόημα, πρόσωπα και συναισθήματα. Ξυπνά μνήμες, ίσως και στιγμές που δεν θέλησε ο εαυτός μας να τις αφήσει στη φθορά του χρόνου. Προερχόμαστε από αυτή, δημιουργηθήκαμε και ζούμε χάρη σ’ αυτή. Αποτελεί μια ωραιοποιημένη πολλές φορές συναισθηματικά φορτισμένη εικόνα ενός κόσμου που θέλει να εκφραστεί μέσα από εμάς, ενός κόσμου που προσπαθούμε να προσεγγίσουμε και να γνωρίσουμε. Ένας παράδεισος που βλασταίνει από μέσα μας. Το έδαφος γόνιμο καρποφόρο από τις ωφέλιμες και θεϊκές βροχές της άνοιξης, από αυτές που φέρνει ο Μάης.

Περιεχόμενα:

Πρόλογος

Διάβαινε

Πολιτείες

Η μπόρα

Το δάσος

Μη με ρωτάς

Ψυχές

Κοιτώντας τη νύχτα

Ο δρόμος

Όλα εκεί γεννήθηκαν

Εικόνες

Αμπέλια

Προς Αντώνιο

Το λιμάνι

Η εικόνα του εαυτού

Βραδιάζει

Η γη

Έφυγες και πάλι

Εξηγώντας το ανεξήγητο του εαυτού

Ο ελεύθερος άνθρωπος

Φευγαλέοι Έρωτες

Φήμες

Όνειρα

Ναυαγοί

Εξορία

Ποτάμια ζωής

Ικανοποίηση

Η υπέροχη κοινωνία

Ενθύμηση

Ο αέρας της νιότης

Αναμνήσεις

Αγάπη

Αντίλαλοι

Υετοί

Καταιγίδα

Μονόλογος

Απογεύματα

Χαμένος

Επιμονή

Έρωτες

Δεν ανήκω

Βιβλία

Σαν έλθει η άνοιξη

Το θέατρο

Μην ξεχνάς

Μέλλον

Γραφείο

Έρως

Ποιος είμαι;

Μην το πεις

Γιασεμί

Παρελθοντικός μέλλοντας

Ενοχές

Απόφθεγμα

Χωμάτινα σώματα

Γνώση

Ο μεγάλος σου φόβος προς την αγάπη

Όνειρα

Φυγή

Οι διανοούμενοι

Τελεία

Οι βλάσφημοι

Κρυμμένες πτυχές

Παιδικές ψυχές

Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι

Φανατισμός

Χαμένοι

Αγνόησε με

Άδειασε

Σε έγδυσε το φως

Γαλάζιος Δούναβης

Απαρνήσου με

Υποταγή

Σκλάβος

Πόθοι

Αήρ

Διώξε με

Εκχυδαϊσμός της αγάπης

Η γειτονιά των αγγέλων

Χαρταετοί

Δεν θυμίζεις αγάπη

Πικρές καληνύχτες

Τέρατα ελευθερίας

Νοσώντας

Ημερολόγια

Κενά

Πληγές

Συγχώρα με

Σεπτέμβρης

Θα είμαι εκεί

Γυμνή μπρος μου

Ποιητές

Αφορισμένοι έρωτες

Αμνοί