Το φιλοσοφικό έργο του Νίτσε έδωσε κεντρικές παρωθήσεις στην πνευματική ζωή του 20ού αιώνα και το ενδιαφέρον γύρω του συνεχώς μεγαλώνει, όπως μαρτυρεί ένα πληθός πρόσφατων μελετών. Η πραγματεία του για τις σχέσεις της ιστορικής παιδείας με τη ζωή αφορά κι αυτή ένα ερώτημα που παραμένει επίκαιρο και βρίσκει ολοένα καινούργιες και διαφορετικές απαντήσεις. Κατά πόσον η μονομερής ενασχόληση με το παρελθόν νοθεύει την έννοια της αληθινής μόρφωσης και παραλύει τις δημιουργικές δυνάμεις; Πότε και πώς υπηρετεί η ιστορική συνείδηση τη ζωή και πότε η επίδρασή της είναι επιζήμια; Ο Νίτσε δίνει τη δική του απάντηση καταπολεμώντας τον ιστορισμό, που φαινόταν να κυριαρχεί στην παιδεία της εποχής του, και γράφοντας ένα κείμενο μεστό σε περιεχόμενο και λαμπρό σε ύφος.