Δύο μικρά αριστουργήματα σε έναν τόμο. Πρώτον, Το Δίδυμο, ένα αιφνιδιαστικά σύγχρονο, εφιαλτικό όνειρο που προμηνύει τον Κάφκα και τον Σαρτρ. Ένας minor υπάλληλος, ο Γκολιάτκιν, συνειδητοποιεί την ύπαρξη ενός μυστηριώδους διδύμου - ενός ανθρώπου που έχει το όνομά του και το πρόσωπό του και ο οποίος σταδιακά και ασταμάτητα αρχίζει να τον εκτοπίζει από τους φίλους και τους συναδέλφους του. Στο δίλημμα του ολοένα και πιο παρανοϊκού ήρωα, ο Ντοστογιέφσκι καθιστά ζωντανά συγκεκριμένη την εσωτερική πολυπλοκότητα της συνείδησης, θέμα που θα γίνει καίριο έργο του. Δεύτερον, Ο Τζογαδόρος, ένα εκπληκτικό ψυχολογικό πορτρέτο της εξουθενωτικής και καταστροφικής εξάρτησης ενός νέου, μια παρόρμηση που γνώριζε ο Ντοστογιέφσκι - ο οποίος είχε κάποτε τζογάρει το δαχτυλίδι της γυναίκας του - από προσωπική εμπειρία. Στις καταστρεπτικές ερωτικές περιπέτειες και τις τζογαδόρικες περιπέτειες του Αλεξέι Ιβάνοβιτς, ο Ντοστογιέφσκι εξερευνά την ακαταμάχητη πειρασμό να κοιτάξει στην άβυσσο του απόλυτου ρίσκου, το οποίο πίστευε ότι ήταν θεμελιώδες μέρος του ρωσικού εθνικού χαρακτήρα.